Γιατρέ..να βουρτσίζω με ζεστό ή κρύο νερό τα δόντια μου?

Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι και πάλι το βούρτσισμα και μια συζήτηση που έιχα με μια ασθενή μου.

"Γιατρέ, νιώθω ότι όταν βουρτσίζω με ζεστό νερό καθαρίζω καλύτερα τα δόντια μου. Αληθεύει;"

H λογικοφανής εξήγηση που είχε δώσει  ήταν ότι εφ'όσον καθαρίζουμε τα ρούχα ή τα πιάτα με ζεστό χερό, γιατί να μην καθαρίζονται καλύτερα τα δόντια με ζεστο νερό;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι ότι δεν έχει σημασία αν βουρτσίζουμε με ζεστό ή με κρύο νερό. 

Πάμε να δούμε γιατί :

Καταρχάς δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε καυτό νερό για να λιώσουμε την πλάκα (μαλακή πέτρα) ή την πέτρα στα δόντια μας ούτε να σκοτώσουμε να βλαβερά μικρόβια. Και αυτό γιατί αν γίνεται (που δε νομίζω να γίνεται) απαιτεί θερμοκρασίες που δεν αντέχει το στόμα μας, οι οποίες θα μας δημιουργήσουν έγκαυμα στο στόμα

Μην το επιχειρήσετε λοιπόν στο σπίτι σας!

Το ζεστό νερό ή το κρύο νερό στη διαδικασία του βουρτσίσματος παίζει δευτερεύοντα ρόλο.

Σημαντική είναι η χρονική διάρκεια του βουρτσίσματος και η συχνότητα του και δευτερεόντως η τεχνική που χρησιμοποιείται για το βούρτσισμα

Συστήνεται να βουρτσίζουμε τα δόντια μας δύο φορές την ημέρα, 2 λεπτά τη φορά

Η απομάκρυνση της πέτρας, της πλάκας και των υπολειμμάτων τροφής γίνεται με μηχανικό τρόπο, δηλαδή με τη χρήση της οδοντόβουρτσας και του νήματος, και όχι με το νερό.

Καλό είναι επίσης όταν τελειώνουμε το βούτσισμα να μην το παρακάνουμε με το ξέπλυμα του στόματος. Και αυτό γιατί η οδοντόκρεμα περιέχει φθόριο, το οποίο χρειάζεται να επικαθήσει πάνω στα δόντια για να δράσει.

Για τη δράση του φθορίου έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση ). Είναι σημαντικό για την προστασία των δοντιών από την τερηδόνα.

Τελικά ζεστό ή κρύο νερό γιατρέ;

Ότι σας βολεύει! Μια έρευνα των Scaramucci και συνεργατών  το 2009 (πατήστε εδώ για την έρευνα) απέδειξε ότι δεν υπάρχει διαφορά αν βουρτσίζει κανείς με ζεστό ή με κρύο νερό.

Η μόνη περίπτωση να προτιμάται το ζεστό νερό, είναι να πάσχει ο ασθενής από οδοντινικη υπερευαισθησία,δηλαδή να προκαλείται πόνος από κρύα ερεθίσματα.

Με την οδοντινική υπερευαισθησία είχαμε ασχοληθεί σε παλαιότερη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση). Αν δεν αντέχει ο ασθενής τα κρυα ερεθίσματα, τότε μπορεί να χρησιμοποιήσει αντί για κρύο ζεστό νερό.

Αλλιώς δεν υπάρχει καμία διαφορά στο αν χρησιμοποιήσει κανείς ζεστό ή κρύο νερό κατά το  βούρτσισμα των δοντιών!

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Γιατρέ..ο γιος μου είναι έφηβος..Η λεύκανση είναι καλή για αυτόν;

Θέμα και της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί η λεύκανση. Όλο και περισσότερο υπάρχουν ασθενείς που τους προβληματίζει το πιο κίτρινο χρώμα των δοντιών των παιδιών τους . Έτσι αβίαστα προκύπτει η ακόλουθη απορία:

"Η λεύκανση είναι καλή για παιδιά και εφήβους γιατρέ;" 

Καταρχάς θα πρέπει να διαπιστώσουμε που οφείλεται το κίτρινο χρώμα των εφήβων. Οφείλεται σε γενετικά αίτια ή οφείλεται σε πλημμελή στοματική υγιεινή;

Η διαπίστωση της αιτίας αποτελεί και έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες επιτυχίας της θεραπείας. Γιατί και η λεύκανση είναι μια θεραπεία, με ενδείξεις και αντενδείξεις.

Αν οφείλεται σε κακή στοματική υγιεινή, τότε ένας καλός καθαρισμός θα διορθώσει το μεγάλο μέρος του προβλήματος. Και αυτό γιατί ο καθαρισμός και η στίλβωση των δοντιών προκαλούν την αφαίρεση της πέτρας,της τρυγίας και των χρωστικών που επικάθονται πάνω στα δόντια και προκαλούν απώλεια του λευκού χρώματος.

Παράδειγμα που τονίζει την επαναφορά του χρώματος, όταν αυτό οφείλεται σε πλημμελή στοματική υγιεινή(στη συγκεκριμένη περίπτωση σε ενήλικα) μπορείτε να βρείτε στην ακόλουθη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση)

Αν όμως οφείλεται σε γενετικά αίτια, τότε η λεύκανση σε παιδιά και εφήβους έχει τις ακόλουθες ενδείξεις και αντενδείξεις.

Καταρχας,σύμφωνα με έρευνα της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδοδοντιατρικής, η λεύκανση στη μικτή οδοντοφυΐα (δηλαδή μέχρι τα 15 περίπου έτη) δε συστήνεται. Άρα στις ηλικίες αυτές ενας καθαρισμός είναι ότι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε για τη βελτίωση του χρώματος των δοντιών.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα όμως, λεύκανση όμως σε εφήβους μπορεί να πραγματοποιηθεί, χωρίς παρενέργειες.

Άρα σε εφήβους μπορούμε να συστήσουμε μια θεραπεία λεύκανσης, αν τους προβληματίζει το χρώμα των δοντιών τους, πάντα σε συνεννόηση με τους γονείς τους.

Και φυσικά να αδράξουμε την ευκαιρία να τονίζουμε ότι η διατήρηση του αποτελεσματος της λεύκανσης, εξαρτάται απόλυτα από την τήρηση σωστής στοματικης υγιεινής.

2 φορές την ημέρα, 2 λεπτά τη φορά είναι το σωστό.

Κλείνοντας, η λεύκανση αποτελεί μια προβλέψιμη διαδικασία, ως προς το αποτέλεσμα, η οποία ενισχύει το χαμόγελο και αυξάνει την αυτοπεποίθηση αλλλά και την αυτοεκτίμηση των ασθενών, ακόμα και στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας.

Πρέπει να υπάρχει όμως η κατάλληλη ενημέρωση σχετικά με τη διαδιακασία και τις προσδοκίες των υποψήφιων ασθενών για να είναι όλοι (ασθενείς και γιατρός) ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα.

  Ελπίζω να σας ενημέρωσα!

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Γιατρέ..τι είναι αυτό το..καλαμάκι που ρουφάει το σάλιο μου;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι η οδοντιατρική αναρρόφηση ή αλλιώς το "καλαμάκι που ρουφάει το σάλιο" ή αλλιώς η "σαλιορουφήχτρα", για τα παιδιά-ασθενείς μας.

Τι κάνει η οδοντιατρική αναρρόφηση και γιατί τη χρειαζόμαστε;

Η οδοντιατρική αναρρόφηση πάρα το ότι ενοχλεί τους ασθενείς είναι πολύ σημαντική για τις οδοντιατρικές εργασίες.

Καταρχάς υπάρχουν δύο είδους αναρροφήσεις

1. Η απλή αναρρόφηση.

Η απλή αναρρόφηση είναι και η πιο συχνά αναγνωρίσιμη αναρρόφηση του ιατρείου

Kοίτα μαμά! Η "σαλιορουφήχτρα"!

Χρησιμεύει για να απομακρύνει το σάλιο και να διατηρεί στεγνό το περιβάλλον του στόματος. Σε πολλές οδοντιατρικές εργασίες όπως πχ στο σφράγισμα ή στον καθαρισμό εκτοξεύεται μείγμα νερού και αέρα. Αυτό γίνεται για να διευκολύνεται η κοπή των ιστών ή η αφαίρεση της πάκας και της πέτρας αλλά και η ψύξη των εργαλειών.

Αυτό όμως το νερό θα πρέπει να απομακρύνεται κάπως γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα γεμίσει το στόμα του ασθενούς και..θα τον πνίξουμε τον άνθρωπό!

Επίσης εκτός από το νερό μπορεί να έχουμε και κάποια αιμορραγία, οπότε κάπως θα πρέπει να απομακρυνθούν από το στόμα αυτά.

Έτσι λοιπόν η αναρρόφηση απομακρύνει όλα τα προαναφερθέντα από το στόμα.

Η σιελαντλία επίσης κρατάει στεγνό το περιβάλλον και στην περίπτωση των σφραγισμάτων.

Με τα σφραγίσματα έχουμε μιλήσει σε παλαιότερη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση).

Ειδικά τα άσπρα σφραγίσματα, τα οποία είναι ακόμα πιο ευαίσθητα στην υγρασία από τα μαύρα, εκτός από την απομόνωση και την απορρόφηση της υγρασίας με τη βοήθεια των τολυπίων βαμβακιού, χρησιμοποιείται και η σιελαντλία.

ΒΟΝUS : Ένα πολύ ωραίο σύστημα απομόνωσης, το οποίο κυριολεκτικά μαζεύει όλη την υγρασία, με πολύ βολικό τρόπο για τον ασθενή, είναι το σύστημα απομόνωσης ISOLITE.

To σύστημα απομόνωσης ISOLITE κουμπώνει στην υποδοχή της σιελαντλίας,υποκαθιστώντας την και ενισχύοντας τη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Περισσότερα για το σύστημα απομόνωσης ISOLITE, το οποίο χρησιμοποιώ στο ιατρείο και έχω μείνει κατευχαριστημένος, στο παρακάτω video

2. H Ισχυρή ή χειρουργική αναρρόφηση :

Η ισχυρή ή χειρουργική αναρρόφηση είναι η μεγάλη αδελφή της σιελαντλίας. Είναι πιο μεγάλη και πιο ισχυρή από τη σιελαντλία και χρησιμοποιείται είτε κατά τη διάρκεια του καθαρισμού για να μη γίνεται μούσκεμα ο ασθενής απο τη χρήση του υπέρηχου ή κατά την αφαίρεση μαύρων σφραγισμάτων για την απορρόφηση του υλικού ή στα χειρουργεία για την απομάκρυνση της αιμορραγίας.

Κλείνοντας η αναρρόφηση ή σιελαντλία είναι από τα βασικότερα βοηθητικά εξαρτήματα στη διάθεση του οδοντιάτρου, για να διατηρήσει καθαρό το στόμα και το πεδίο όπου δουλεύει, να δει καθαρά αλλά και να βοηθήσει τον ασθενή να αισθάνεται άνετα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, μια και ο ασθενής δε θα ανησυχεί ότι κινδυνεύει να πνιγεί από την υγρασία στο στόμα του.

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Εμπλέκεται το άγχος με το μάτωμα των ούλων;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί μια πραγματικότητα στην κλινική πράξη, το γεγονός δηλαδή ότι ματώνουν τα ούλα υπερβολικά κατά την καθημερινότητα ή ακόμα και κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής πράξης του καθαρισμού ή της θεραπείας περιοδοντίτιδας σε σχέση με τον τοπικό παράγοντα (την πέτρα δηλαδή) που έχει ο ασθενής και κατά πόσο εμπλέκεται στη σοβαρότητα της κατάστασης το άγχος που βιώνουμε κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας.

Πηγή

Πολλές φορές κατά τη διάρκεια της κλινικής άσκησης βρίσκουμε στους ασθενείς μεγάλη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της θεραπείας ουλίτιδας ή κατά τον προληπτικό επανέλεγχο σε σχέση με αυτό που θα περιμέναμε να βρούμε, βλέποντας την πέτρα ή την πλάκα που υπάρχει στο στόμα τους.

Αλλά και οι ίδιοι οι ασθενείς παραπονιούνται για έντονη αιμορραγία των ούλων, πολλές φορές σε σημείο που ματώνει το μαξιλάρι,και που αποτελεί ένα σοβαρό λόγο και αιτία προσέλευσης στο οδοντιατρείο.

Έχουμε πει ότι για τις νόσους του στόματος εμπλέκονται  τρείς παράγοντες : Ο ξενιστής(δηλαδή εμείς), τα μικρόβια και οι εξωτερικές συνθήκες δηλαδή η διατροφή, οι συνθήκες στοματικής υγιεινής, το άγχος κ.α

Τί γίνεται λοιπόν στην περίπτωση που ο ξενιστής (δηλαδή εμείς) προσπαθούμε να βουρτσίσουμε, το κάνουμε με αρκετή επιτυχία,μια και δεν βρίσκει ο οδοντίατρος πέτρα, πλάκα ή υπολείμματα τροφών σε ανησυχητικό βαθμό κατά την προγραμματισμένη επανεξέταση μας, αλλά κατά τον καθαρισμο έχουμε πολλή αιμορραγία;

Τότε αγαπητοί αναγνώστες μπορούμε να κατηγορήσουμε τις εξωτερικές συνθήκες, δηλαδή το άγχος, ως ενα ισχυρά επιβαρυντικό παράγοντα για αυτήν την κατάσταση.

Προσοχή : Δε θα κατηγορήσουμε το άγχος μοιρολατρικά, θα πούμε ότι εμείς είμαστε αγχώδεις, και θα σταματήσουμε να βουρτσίζουμε 


Σκοπός την παρούσας ανάρτησης είναι να εξηγήσει τι μπορούμε να κάνουμε, έχοντας ως δεδομένο ότι βουρτσίζουμε με επιμέλεια και σύστημα, δλαδή 2 φορές τη μέρα, δύο λεπτά τη φορά

Έχει συσχετιστεί σε διάφορες εργασίες το άγχος, ως επιβαρυντικός παράγοντας για την περιοδοντική υγεία των ασθενών, δηλαδή για την υγεία των ούλων.

Σε μια έρευνα του 2006 (πατήστε εδώ για την έρευνα) παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης και χειρότεροι δείκτες στοματικής υγείας σε γυναίκες που έπασχαν από κατάθλιψη. Το συμπέρασμα της έρευνας ήταν ότι το αυξημένο άγχος, οπως αποτυπώνεται από τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης μπορεί να χειροτερεύει την περιοδοντική υγεία των ασθενών. Να ευθύνεται δηλαδή για προβλήματα στα ούλα.

Άλλη έρευνα πάλι το 2006 (πατήστε εδώ για την έρευνα) έδειξε να συνδέονται το χρόνιο στρες και το άγοχς της καθημερινότητας σε άτομα ηλικίας 25-64 στο Hong-Kong, ενώ άλλη έρευνα (πατήστε εδώ για την έρευνα) κατέδειξε ότι το στρες αποτελούσε παράγοντα αύξησης των προβλημάτων από τα ούλα σε μεγαλύτερης ηλικίας άτομα.

Βέβαια υπάρχουν και οι έρευνες περί του αντιθέτου,όπως αυτή η έρευνα του 2006 (πατήστε εδώ για την έρευνα), που δεν κατέδειξε σαφή σχέση μεταξυ περιοδοντίτιδας και άγχους, κατάθλιψης ή μεγάλων αλλαγών στην καθημερινότητα των ατόμων.

Ποια είναι η αλήθεια και που κάνουν λάθος οι έρευνες;

Πάντοτε στην Ιατρική όταν υπάρχουν δύο γνώμες έχουμε φανατικούς υποστηριχτές και πολέμιους της μίας ή της άλλης άποψης. Πάντως κατά την κλινική μου εμπειρία και άσκηση έχω περιστατικά κατά τα οποία η φλεγμονή στα ούλα (ουλίτιδα-περιοδοντίτιδα) είναι δυσανάλογη με την πέτρα ή την πλάκα που έχουν οι ασθενείς. Και μιλώντας με εξειδικευμένους συναδέλφους κοινή πεποίθηση είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις συνήθως επιδρά αρνητικά η καθημερινότητα, που επιβαρύνει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, οπότε δεν μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς την απειλή των μικροβίων που είναι υπεύθυνα για την ουλίτιδα ή την περιοδοντίτιδα.

Αυτοί οι ασθενείς ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να επισημαίνεται αυτό, και να εντάσσονται σε πιο συχνή επανακληση για προληπτική θεραπεία

Θα πρέπει δηλαδη να ειδοποιηθούν ότι δεν είναι όλα καλα, και ότι θα πρέπει να επισκέπτονται πιο συχνά τον οδοντίατρο για το προληπτικό check up στοματικής υγείας, γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος να έχουμε στο μελλον απώλειες δοντιών.

Αυτά ειχα να σας πω για την εμπλοκή του άγχους με το μάτωμα των ούλων. Ελπίζω να σας ενημέρωσα.

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Τι είπες γιατρέ;Πόνος στο στόμα που δεν οφείλεται σε δόντι;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί ένα θέμα που απασχολεί τους ασθενείς που επισκέπτονται το οδοντιατρείο όταν πονάνε.



"Τί γινεται όταν ο πόνος στο στόμα δεν οφείλεται σε δόντι"

'Οταν ο πόνος δεν οφείλεται σε δόντι μπορεί να οφείλεται σε κάποιον από τους ακόλουθους παράγοντες

1. Διαταραχή της σύγκλεισης / Μυικός πόνος / Πρόβλημα στην ΚροταφοΓναθική Διάρθρωση (ΚΓΔ)


Πολλές φορές λόγω απώλειας δοντιών τα εναπομείναντα δόντια προσπαθούν να καλύψουν το κενό όπως φαίνεται στο ακόλουθο video

Σις περιπτώσεις αυτές όπως φαίνεται και στο video η ΚροταφοΓναθική Διάρθρωση (ΚΓΔ), δηλαδή η άρθρωση της γνάθου δέχεται μη ομαλές δυνάμεις και επιβαρύνεται τόσο η ίδια όσο και οι μύες της περιοχής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πόνο. Το ίδιο αποτέλεσμα έχει όταν δεν πατάνε σωστά τα δόντια μεταξύ τους.

ΛΥΣΗ? Η επίσκεψη στον οδοντίατρο.

2. Οξεία ιγμορίτιδα ή χρόνια ιγμορίτιδα.

Είναι μια φλεγμονή των ιγμορίων δηλαδή των αεροφόρων οστών γύρω από τη μυτη.

Η συμπτωματολογία περιλαμβάνει πονοκεφάλους ή/και πόνο στην περιοχή των δοντιών και του στόματος.

ΛΥΣΗ : Επίσκεψη σε ΩτοΡινοΛαρυγγολόγο (ΩΡΛ).


3. Νευραλγία του τριδύμου νεύρου

Το τρίδυμο νεύρο νευρώνει τιε περιοχές που φαίνοντσι στο παρακάτω σχήμα

 

                Πηγή

Υπάρχει περίπτωση ανάλογα με την αιτιολογία, να έχουμε πόνο στο πρόσωπο ή ορισμένες φορές εντοπισμένο στα δόντια, αλλά να μην οφείλεται στα δόντια. Η νευραλγία του τριδύμου αποτελεί έναν από τους πιο συνηθισμένους λόγους εξαγωγής δοντιών,λόγω κακής διάγνωσης

ΛYΣΗ? Επίσκεψη στο γιατρό/οδοντίατρο.

Άλλοι παράγοντες στους οποίους μπορεί να οφείλεται πόνος στο στόμα που δεν οφείλεται στα δόντια μπορεί  να περιλαμβάνουν το Σύνδρομο Sjogren, την Κροταφική αρτηρίτιδα ή τη Στοματοδυνία.

Το σημαντικό είναι να υπάρξει μια σωστή διάγνωση. Η σωστή διάγνωση είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για τη σωστή θεραπεία.

 Και η σωστή διάγνωση δεν είναι διαγνώσεις του διαδρόμου όπως πχ βλέπουμε το γιατρό στο δρόμο, του λέμε ότι πονάμε, μας λέει έλα μωρέ δεν είναι τίποτα αλλά πέρνα να το δώ, και δεν πάμε μια και μας είπε ότι δεν είναι τίποτα.

Όπως επίσης δεν είναι και οι απαντήσεις μέσω ιστολογίων.

Όπως έχω ξαναγράψει, τα ιστολόγια (και αυτού του ιστολογίου συμπεριλαμβανομένου) και γενικά η βοήθεια από το διαδίκτυο αποτελεί μια πρώτη εικόνα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαταστήσει τη διάγνωση από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό.

Γι'αυτό σε πόνο που παραμένει και δεν φεύγει, επισκεφθείτε το γιατρό σας. Θα σας βοηθήσει να βρείτε τη λύση στο πρόβλημα που σας ταλαιπωρεί!

Ελπίζω να σας βοήθησα.

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Ικανοποίηση από οδοντιατρικές υπηρεσίες; Τι είναι αυτό γιατρέ?

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι κάτι που παρεβλέπεται κατά την άσκηση του οδοντιατρικού επαγγέλματος, και αυτό είναι η ικανοποίηση του ασθενούς από την ποιότητα των οδοντιατρικών υπηρεσιών που του παρέχονται. Και δεν εννοώ μόνο την αντιμετώπιση του πόνου ή του λόγου για τον οποιο προσήλθε στο οδοντιατρείο.

Η ικανοποίηση του ασθενούς είναι μια πολυπαραγοντική διαδικασία. Η φύση της οδοντιατρικής, όπως κάθε ιατρικής ειδικότητας, δυστυχώς είναι ασσύμετρη πληροφοριακά.

Τι εννοώ?

Δεν ξέρει ο ασθενής τι θα κάνει και πως θα το κάνει ο γιατρός αυτό που θα κάνει για να τον κάνει καλά. Ο ασθενής απλά θέλει να γίνει καλά.

Όσο καλύτερα και με περισσότερες εξηγήσεις δώσει ο γιατρός στον ασθενή εξηγήσεις για το τι θα γίνει και με τι σειρά, τόσο καλύτερα πληροφορείται ο ασθενής, άρα καταλαβαίνει γιατί γίνονται τα πράγματα έτσι όπως γίνονται.

Γίνεται δηλαδή συμμέτοχος στη θεραπεία

Πάμε να δούμε λοιπόν τι είναι η ικανοποίηση του ασθενή και πως μετριέται στις οδοντιατρικές υπηρεσίες.

Η ικανοποίηση του ασθενή στις οδοντιατρικές υπηρεσίες, όπως και σε κάθε είδους υπηρεσία εμφανίζει τη δυσκολία της μέτρησης γιατί η υπηρεσία που παρέχεται καταναλώνεται εκείνη τη στιγμή.

Δεν είναι σαν ενα πχ ρούχο που το πάμε στο σπίτι, το κοιτάμε, το φοράμε, το ξαναφοράμε μετά από λίγες μέρες και αισθανόμαστε ικανοποιημένοι ή όχι

Άρα πρέπει να αξιολογήσουμε κυρίως τη διαφορά αυτού που σκεφτόταν ο ασθενής και είχε στο μυαλό του όταν διάλεξε το συγκεκριμένο γιατρό ή τη συγκεκριμένη θεραπεία με το αποτέλεσμα που πήρε τελικά.

Αυτό είναι αρκετά δύσκολο, μια και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Ο πιο απλός, κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής θεραπείας είναι η διαχείρηση του πόνου.

Αλλά όχι μόνο!

Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι το κόστος της θεραπείας, η διαθεσιμότητα του οδοντιάτρου, ο

χώρος του ιατρείου (αίθουσα αναμονής, εξεταστήριο), η αναμονή για το ραντεβού, η εμφάνιση

του οδοντιάτρου,ο τεχνολογικός εξοπλισμός κ.α.

Έχουν γίνει διάφορες έρευνες στο εξωτερικό για την ικανοποίηση του ασθενούς από τις οδοντιατρικές υπηρεσίες.

Στην Ελλάδα, ελάχιστες έχουν γίνει, γιατί η ποιότητα είναι κάτι που έρχεται σε δεύτερη μοίρα, μια και το σύστημα περίθαλψης είναι ιατρο-κεντρικό,δηλαδή προσανατολισμένο στο γιατρο και όχι ασθενο-κεντρικο, δηλαδή με γνώμονα τον ασθενή.

Και πάμε στο bonus track!

Γίνεται μια έρευνα σήμερα για την ικανοποίηση του ασθενούς από τις οδοντιατρικές υπηρεσίες, στην οποία συμμετέχω και εγώ.

 

Παρατίθεται το αντίστοιχο link. 

Ερωτηματολόγιο για τη Μέτρηση Ικανοποποίησης από τις Οδοντιατρικές υπηρεσίες (πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Όσοι ενδιαφέρεστε παρακαλώ δλωστε 3 λεπτά από το χρόνο σας για τη συμπλήρωση του. Είναι εντελώς ανώνυμο και θα βοηθήσει την επιστημονική έρευνα πάνω στον τομέα αυτό, άρα και μελλοντικά και εσάς τους ίδιους.

Τα αποτελεσματα θα ανακοινωθούν σε συνέδρια, πιθανώς σε επιστημονικά περιοδικά αλλά και εδώ!

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη βοήθεια.

Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook


(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)