Γιατρέ πότε θα ξανάρθω για ραντεβού;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί η συχνότητα με την οποία καθορίζεται κάθε προληπτική επανεξέταση (ή προληπτική επανάκληση ασθενών ή recall) ή απλά και κατανοητά check-up δοντιών!

Και γιατρέ γιατί χρειάζομαι επανεξέταση;

Επανεξέταση μπορεί να χρειάζεται κανείς για να ξαναδούμε μια βλάβη είτε στα δόντια πχ τερηδόνα ή ασθενείς με υψηλή πιθανότητα να χρειαστούν σφράγισμα ή πρόβλημα με τα ούλα πχ ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα ή κάποια άλλη βλάβη που θέλουμε να επανεξετάσουμε.

Πάμε όμως να τις δούμε μια-μια

1. Βλάβες στα δόντια (πατήστε εδώ για την ανάρτηση περί σφραγισμάτων).

Έχουμε μιλήσει για τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού ή μέτριου τερηδονικού κινδύνου.

Υπενθυμίζω ότι τερηδονικός κίνδυνος είναι η πιθανότητα να εμφανίσει το άτομα νέες τερηδόνες ή να προχωρήσουν οι ήδη υπάρχουσες.

Πλέον η οδοντιατρική φιλοσοφία μετατοπίζεται στην ελάχιστη παρέμβαση. Οπότε σε ασθενείς οι οποίοι είναι συνεπείς, μπορούμε να μην επέμβουμε και να τις σφραγίσουμε σε περιπτώσεις αρχόμενων τερηδόνων (που παλαιότερα θα τις σφραγίζαμε), μια και μπορούν να τις αναχαιτισουν οι ίδιοι εαν βουρτσίζουν σχολαστικά και αν αποφεύγουν τους πολλούς ζυμώσιμους υδατάνθρακες (χοντρικά τα πολλά γλυκά!). Να σταματήσουν δηλαδή οι ίδιοι τη βλάβη, χωρίς να επέμβουμε εμείς!

Έτσι σε περίπτωση κάποιας τέτοιας βλάβης, μπορούμε να την αφήσουμε στο στόμα χωρίς σφράγισμα, αφού ειδοποιήσουμε τον ασθενή και συνεννοηθούμε μαζί του ότι θέλουμε να τον δούμε σε ενα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα

Συνήθως αυτό το χρονικό διάστημα είναι εξάμηνο αλλά μπορεί σε περιπτώσεις που βρούμε αρκετή πετρα να είναι και τετράμηνο. Στην επανεξέταση, θα αξιολογησουμε τη βλάβη. Εαν παραμένει σταθερή, τότε δε χρειάζεται να επέμβουμε. Αν έχει μεγαλώσει, τότε κάνουμε σφράγισμα. Αλλά λόγω του ότι είναι σε έλεγχο και αξιολόγηση (monitoring), δε θα εχει μεγαλώσει τόσο πολύ που να χρειαστεί πχ εξαγωγή. Απλά έχουμε καθυστερήσει το σφράγισμα!

Και θα αναρωτιέστε τώρα, τί σχεση έχει η πέτρα με το σφράγισμα;

Μέσα στο μυαλό μου είσαι γιατρέ; Αυτό αναρωτιόμουν!

Αν βρούμε πολύ πέτρα, σημαίνει ο ασθενής ότι δε βουρτσίζει σωστά, αρα δεν απομακρύνει σωστά μικρόβια και υπολείμματα τροφής, άρα ειναι πιο πιθανό να βρίσκουν τροφή τα μικρόβια και να προχωρήσουν οι αρχόμενες τερηδόνες στη δημιουργία κοιλότητας (κουφάλας).

2. Πρόβλημα με ούλα (πατήστε εδώ για την ανάρτηση περί ουλίτιδας/περιοδοντίτιδας).

Και εδώ εξαρτάται από το πρόβλημα που διαγιγνώσκεται.

α.Σε περιπτώσεις ουλίτιδας καλό είναι να βλέπουμε τον ασθενή ανά εξάμηνο για τον τακτικό καθαρισμό και τη θεραπεία ουλίτιδας.

β. Σε περιπτώσεις περιοδοντίτιδας εξαρτάται από την έκταση της περιοδοντίτιδας. Μπορούμε να βλέπουμε τον ασθενή ανά εξάμηνο αλλά έχω ασθενείς που τους βλέπω ανά τρίμηνο. Βέβαια αυτοί ανήκουν σε ομάδες πολύ υψηλού κινδύνου ή με σοβαρά περιοδοντικά προβλήματα.

3. Κάποιο άλλο πρόβλημα 

Μπορεί να είναι ένα τραυματικό ίνωμα δηλαδή φουσκάλα στα ούλα λόγω τραυματισμού,

 Βλέπετε την κυκλωμένη βλάβη; Τραυματικό ίνωμα

Μπορεί να θέλουμε να αξιολογήσουμε την πορεία της θεραπείας μετά από εξαγωγή για το αν θα τοποθετήσουμε ή όχι σιδεράκια (πατήστε εδώ για την ανάρτηση ) .

Μπορεί να είναι μια βλάβη που θέλουμε να ξαναδούμε διότι σκεφτομαστε να κάνουμε εκτομή και βιοψία πχ διάγνωση για βλεννώδη κύστη (πατήστε εδώ για την ανάρτηση για τη βλεννώδη κύστη ).

Σε αυτές τις περιπτώσεις καθορίζουμε εμείς το χρονικό διάστημα της επανάκλησης που μπορεί να είναι 20 μέρες, ένας μήνας κτλ.

3. Σε θεραπεία ορθοδοντικής.

Στη θεραπεία ορθοδοντικής ανάλογα με το πρόβλημα μπορούμε να βλέπουμε τον ασθενή από μια φορά την εβδομάδα στην αρχή έως 2 φορές το μήνα στη συνέχεια. Αυτό εξαρτάται από το είδος του προβλήματος και το είδος της θεραπείας.

Ο χρόνος λοιπόν που μεσολαβεί για το επόμενο μας ραντεβού αλλά και η ίδια η διαδικασία του να επικοινωνήσει με εσάς ο γιατρός και να κλείσετε ραντεβού δεν γίνεται για να σας πάρει τα ωραία σας λεφτά.

 

Σχετίζεται με τη φιλοσοφία της πρόληψης και βγαίνουν όλοι ωφελημένοι.

Και εμείς οι γιατροί, διότι έχουμε δουλειά, και εσείς οι ασθενείς διότι δεν έχει επιτραπεί σε βλάβες να μεγαλώσουν τόσο πολύ που να χρειάζεστε πολύ μεγάλες (άρα και πιο ακριβές) οδοντιατρικές εργασίες.

Έχουμε αναφερθεί για τη φιλοσοφία της προληπτικής επίσκεψης στον οδοντίατρο σε παλαιότερη και πολυδιαβασμένη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση περί κέρδους από την προληπτική επίσκεψη).Και εμείς οι οδοντίατροι ξέρουμε και καταλαβαίνουμε ότι λόγω κρίσης η προληπτική επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι κάτι που σκεφτονται πολύ οι ασθενείς.

Θα το λέω όμως σε κάθε ευκαιρία. Με την προληπτική επίσκεψη κερδίζετε τελικά εσείς,διότι δεν επιτρέπετε σε βλάβες να εξελιχθούν σε κάτι που θα χρειαστεί ακριβή δουλειά πχ απώλεια δοντιών, η οποία είναι και μια μορφή αναπηρίας.

Ελπίζω να σας ενημέρωσα. Και μην ξεχνάτε..να χαμογελάτε!

Ποια οδοντόκρεμα είναι η καλύτερη;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι οι οδοντόκρεμες.

Μια από τις συνηθισμένες ερωτήσεις που κάνουν οι ασθενείς είναι ποιά οδοντόκρεμα είναι καλύτερη.

Η απάντηση στο συγκεριμένο ερώτημα δεν είναι απλή γιατί εξαρτάται από κάποιες παραμέτρους.

Οι κυριότερες είναι η κατάσταση του στόματος ή το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ασθενής αλλά και η ενημέρωση του κάθε οδοντίατρου σχετικά με τις οδοντόκρεμες που κυκλοφορούν.

Πάμε να δούμε μία-μία τις παραμέτρους:

1. Η κατάσταση του στόματος.

 Ένας ασθενής ο οποίος βουρτσίζει καθημερινά δύο φορές την ημέρα και κάνει και μεσοδόντιο νήμα,και στο στόμα του δεν έχει πολλά σφραγίσματα ή έχει να κάνει κάποια καινούρια τερηδονική βλάβη πάνω από ένα χρόνο και βρίσκεται σε σύστημα επανάκλησης,δηλαδή επισκέπτεται το γιατρό κάθε έξι μήνες ή έναν χρόνο δε χρειάζεται να πάρει κάποια συγκεκριμένη οδοντόβουρτσα.

Κυριολεκτικά όποια του κάνει κλικ στο μάτι και του αρέσει,ας την πάρει.

             

Η παραπάνω περιγραφή σκιαγραφεί το πορτρέτο του συνειδητοποιημένου ασθενή ο οποίος δεν έχει πολλά προβλήματα με τα δόντια του.Δυστυχώς βέβαια οι ασθενείς που εμπίπτουν στην παραπάνω περιγραφή δεν είναι τόσο πολλοί όσο θα θέλαμε.

Αν ο ασθενής έχει πρόβλημα με πολλές τερηδόνες,τότε πρέπει να διερευνήσουμε που οφείλεται αυτό.Μπορεί πχ να οφείλεται σε κατανάλωση πολλών καφέδων με ζάχαρη,αναψυκτικών ή γλυκών.Μπορεί να οφείλεται στο γεγονό ότι δεν βουρτσίζει επαρκώς ή με σωστό τρόπο ή τέλος σε μια κατάσταση πχ ξηροστομία,ελαττωμένη δηλαδή ποσότητα σάλιου,η οποία μπορεί να οφείλεται σε ασθένεια ή σε κάποια φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει.
Αυτοί οι ασθενείς,εκτός  από συχνές επανεξετάσεις πχ ανά τέσσερις μήνες και όχι ανά έξι,πρέπει να πάρουν κάποιες φαρμακευτικές οδοντόκρεμες που έχουν περισσότερο φθόριο από το κανονικό.Φυσιολογικά οι οδοντόκρεμες των ενηλίκων περιέχουν μέχρι 1450 ppm(μέρη στο εκατομμύριο) φθόριο.Αυτές οι "ειδικές φθοριούχες" οδοντόκρεμες περιέχουν 2500 ή 5000ppm φθορίου.Τέτοια είναι η Duraphat από την Colgate.

Αν ο ασθενής έχει πρόβλημα με τα ούλα,δηλαδή περιοδοντίτιδα,υπάρχουν φαρμακευτικές οδοντόκρεμες για την αντιμετωπιση του μικροβιακού φορτίου.Οι οδοντόκρεμες αυτές περιέχουν,εκός από τρiclosan(το οποίο είναι αντι-μικροβιακός παράγοντας και υπάρχει σε αρκετές οδοντόκρεμες),και άλλους αντιμικροβιακούς παράγοντες όπως χλωρεξιδίνη ή άλλες ουσιες πχ αιθέρια έλαια.

Τι πρέπει να προσέχουμε όμως;Η χλωρεξιδίνη και γενικά τα στοματικά διαλύματα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αμέσως μετά το βούρτσισμα,όταν η οδοντόκρεμα περιέχει τη δραστική ουσία sls(sodium lauryl sulfate).Το sls είναι καθαριστικό και χρησιμοποιείται σε διάφορα απορρυπαντικά αλλά και στος οδοντόκρεμες. Είχε γίνει μια μεγάλη συζήτηση πριν από λίγα χρόνια στο εξωτερικό σχετικά με τη σύνθεση της οδοντόκρεμας(η οποία στην Ελλάδα πέρασε και δεν ακούμπησε,λίγοι οδοντίατροι είναι ενήμεροι,κυρίως από το χώρο του πανεπιστημίου και όχι πάντα),με συνεπακόλουθη δαιμονοποίηση της δραστικής ουσίας sls.

To αποτέλεσμα ήταν να παράγονται πλεον οδοντόκρεμες χωρίς sls,φυσικά με ελαφρώς μεγαλύτερο κόστος.

Το sls δεν έχει σαφεις αντενδείξεις ούτε πρέπει να δαιμονοποιείται.Κάποιες οδοντόκρεμες το έχουν και κάποιες δεν το έχουν.Απλά συνίσταται να μην το χρησιμοποιούν άτομα με ιστορικό ξηροστομίας ή βλεννογονίτιδας γιατί μπορεί να επιτείνει τον πόνο κατά το βούρτσισμα καθώς και στην οξεία φάση των αφθών.

 2.Η ενημέρωση του οδοντιάτρου σχετικά με τις οδοντόκρεμες που κυκλοφορούν

                          

Αυτο δυστυχώς είναι μια πολύ πονεμένη ιστορία.Κυκλοφορούν πολλά σκευάσματα,αλλά πρακτικά λίγοι οδοντίατροι μπαίνουν στη διαδικασία να ενημερωθούν γιατί-σιγά-τι-είναι-μια-οδοντόκρεμα.Επίσης η ενημέρωση γίνεται είτε στα πλαίσια κάποιου συνεδρίου,όπου αρκετοί πέφτουν πάνω στα δείγματα σαν να είναι στο μπουφέ με τα γλυκά(παλαιότερα το έκανα και εγω,για να μην βγάζω την ουρά μου απέξω) ή στηρίζονται στην ενημέρωση αραιά και πού από τις εταιρείες ου έρχονται στο ιατρείο(όπου και εκεί κυρίως κοιτούν τον ιατρικό επισκέπτη και κρίνουν το προιον ανάλογα με τα δωρεαν δείγματα που αυτός έχει φέρει.) .Ακόμα και στο πανεπιστήμιο,όπου υποτίθεται το γνωστικό επίπεδο είναι υψηλό,δεν είναι όλοι επαρκώς καταρτισμένοι σχετικά με τα οδοντατρικά σκευάσματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το sls.Κάνετε το test σε έναν γνωστό σας οδοντίατρο.Ρωτήστε το απλό.
"Τι είναι sls.Υπάρχουν οδοντόκρεμες χωρίς αυτό;".

Κλείνοντας θα ήθελα να σας πω ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε "ιδανική οδοντόκρεμα". Υπάρχει η οδοντόκρεμα που ταιριάζει σε κάθε ασθενη-εσάς!
 

                                   

Eργασίες στα νεογιλά(πρώτα) δόντια

Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι οι οδοντιατρικές εργασίες που γίνονται στα παιδιά ηλικίας 4-14 χρόνων.Και μιλάω για τις εργασίες που γίνονται στα νεογιλά δόντια,δηλαδή τα πρώτα δόντια που βγαίνουν στο στόμα του παιδιού,κατά τη διάρκεια της παιδικής και της πρώτης εφηβικής ηλικίας.

Θυμίζω ότι περισσότερες πληροφορίες για το ποια είναι τα δόντια και με ποια σειρά βγαίνουν στη στοματική κοιλότητα μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο).

Είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να ξεκαθαρίσω κάτι.

"Επειδή τα πρώτα δόντια του παιδιου πέφτουν(θα αντικατασταθούν δηλαδή από τα μόνιμα),αυτό δε σημαίνει ότι δε θα πρέπει να τα φροντίζουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο "

Και αυτό γιατί τα μόνιμα δόντια πρέπει να αντικαταστήσουν τα προσωρινά,στο σωστό χρόνο.

Τι εννοώ με αυτό;

 

Έστω ότι ένα προσωρινό δόντι είναι τόσο χαλασμένο (τερηδονισμένο) που θα πρέπει να βγει.Τότε ο οδοντίατρος πρέπει να ειδοποιήσει τους γονείς του παιδιού ότι υπάρχει πιθανότητα όταν είναι έτοιμο να βγει το μόνιμο δόντι να μη βρει τον απαραίτητο χώρο στο στόμα.Να παρεμποδιστεί δηλαδή από τα άλλα δόντια που έχουν προσπαθήσει να κλείσουν το κενό που έχει δημιουργηθεί για να μπορεί να διευκολύνεται η μάσηση. Και αυτό γιατί όταν ένα δόντι βγαίνει,σε οποιαδήποτε ηλικία,τα υπόλοιπα δόντια συγκλίνουν προς το κενό,σε μια προσπαθεια να το κλείσουν κάπως,για να διευκολυνθεί η μάσηση.

 


Πρέπει λοιπόν στα παιδιά να γίνει βίωμα η συχνή επίσκεψη στον οδοντίατρο για πολλούς λόγους οι κυριότεροι των οποίων είναι :

1. Οποιαδήποτε τερηδονική βλάβη στο παιδί έχει πιο γρήγορη εξέλιξη από ότι στον ενήλικα.
2.Όταν το παιδί πηγαίνει στον οδοντίατρο με πόνο,δεν είναι πολύ συνεργάσιμο και δημιουργείται μια μορφή φοβίας για τις οδοντιατρικές επισκέψεις.
3.Με τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο διαμορφώνεται μια καλή συνήθεια και το παιδί μαθαίνει να πηγαίνει στον οδοντίατρο,όχι μόνο όταν υπάρχει πρόβλημα και πονάει,αλλά για έλεγχο των δοντιών. Άρα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα όταν το παιδί γίνει ενήλικας να διατηρήσει αυτή την καλή συνήθεια.
4.Το οικονομικό όφελος είναι μεγαλύτερο τόσο μεσοπρόθεσμα,μια και τα οδοντιατρικής αιτιολογίας προβλήματα δεν εξελίσονται τόσο πολύ,οπότε απαιτείτα μικρότερο κόστος για την αντιμετώπισή τους όσο και μακροπρόθεσμα,μια και με τους συχνούς ελέγχους,μάλλον,δεν έχει τόσο επιβεβαρυμένο οδοντιατρικό ιστορικό,άρα έχει μικρότερες πιθανοτητες να χρειαστεί να επαναλάβει μια οδοντιατρική εργασία.Και αυτό γιατί οποιαδήποτε οδοντιατρικη εργασία δεν είναι για πάντα.Αντίθετα το δόντι είναι μια τέλεια,δομικά και λειτουργικά,μονάδα.

Ποιές όμως είναι οι οδοντιατρικές εργασιες που μπορούν να γίνουν στο παιδί;

 


Πρώτη-πρώτη και η πιο ήπια είναι ο καθαρισμός και η τοπική εφαρμογή φθορίου στα δόντια,η λεγόμενη φθορίωση. Η φθορίωση ενισχύει το δόντι και το προστατεύει από την τερηδόνα.Είναι πολύ σημαντικό να γίνει η πρώτη γνωριμία του παιδιού με τον οδοντίατρο μέσω αυτής της ήπιας, μη παρεμβατικής και ανώδυνης οδοντιατρική διαδικασίας.Η φθορίωση μπορεί να γίνει από τη στιγμή που το παιδί βγάλει δόντια,αλλά συνήθως η πρώτη φθορίωση γίνεται περίπου στην ηλικία των τεσσάρων ετών.

Σε περίπτωση τερηδόνας μπορούν να γίνουν σφραγίσματα στα δόντια του παιδιού.Και αν η τερηδόνα είναι τόσο μεγάλη και έχει χαλάσει πολύ το δόντι,τότε συνίσταται πολφοτομή,δηλαδή αφαίρεση μέρους του νεύρου του δοντιού,μια διαδικασία που μοιάζει με την απονεύρωση(ή ενδοδοντική θεραπεία) πυ κάνουν οι ενήλικες και στη συνέχεια μαι αποκατάσταση που μπορεί να είνα σφράγισμα ή μια στεφάνη η όπως τη λένε στην παιδοδοντιατρική "καπάκι στο δοντάκι"






Και στο στόμα φαίνεται κάπως έτσι




Οι παιδικές στεφάνες δεν είναι τόσο αισθητικές,γιατί δεν είναι κάτι μόνιμο.Τα τελευταία χρόνια βέβαια κυρίς στο εξωτερικό έχυν γίνει παιδικές στεφάνες από αισθητικά υλικά(στο χρώμα του δοντιού). Φυσικά το κόστος είναι αυξημένο,ενώ δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η τεχνική εφαρμόζεται εκτεταμένα στην Ελλάδα.

 

Και φυσικά αν τα δόντια είναι πολύ χαλασμένα μπορούν και πρέπει να γίνουν εξαγωγές.Για τη διατήρηση όμως του χώρου για τα μόνιμα δόντια,καλό είναι να τοποθετηθεί ένα μηχάνημα διατήρησης χώρου.


 

 



Ποιός τα κάνει όλα αυτά;



Σε αυτό έχω αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση σχετικά με τις εξειδικεύσεις και τς ειδικότητες στην οδοντιατρική(Πατήστε εδώ για την ανάρτηση).Αν ο γενικός οδοντίατρος θεωρεί ότι μπορεί να φέρει σε πέρας τις οδοντιατρικές εργασίες , τότε απο το πρόγραμμα σπουδών του είναι αρκετά καταρτισμένος να το κάνει,ειδικά στις ηλικίες άνω των 6.Αλλιώς καλό είναι να παραπέμπει τα παιδάκια στον εξειδικευμένο παιδοδοντίατρο.

Αυτά είχα να σας πω για τις οδοντιατρικες εργασίες στα πρώτα δόντια των παιδιών.

Και μέχρι την επόμενη ανάρτηση..πολλά χαμόγελα!

          

Γιατρε ειμαι αριστεροχειρας.Βουρτσίζω καλά;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελεί ένα περίεργο εκ πρώτης όψεως ερωτημα

"Το ποιο χέρι χρησιμοποιεί ο καθένας μας επηρεάζει την άσκηση στοματικής υγιεινής;"

Αριστεροχειρία ονομάζεται η προτίμηση για χρήση του αριστερού χεριού αντί του δεξιού για καθημερινές δραστηριότητες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το γράψιμο. Οι άνθρωποι που εμφανίζουν αυτό το φαινόμενο ονομάζονται αριστερόχειρες.Οι αριστερόχειρες αποτελούν μειοψηφία, αφού το 90 ως 93% των ενηλίκων είναι δεξιόχειρες. Επιπλέον, οι περισσότεροι αριστερόχειρες εμφανίζουν σε κάποιο, έστω και ελάχιστο, βαθμό χρήση του δεξιού χεριού, είναι δηλαδή αμφιδέξιοι.

Ας δούμε όμως ποιά είναι τα κριτήρια της επιλογής χεριού από τα παιδια.

                 



Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση πάνω στο θέμα είναι η ακόλουθη από την κα Βιργινία Πολυμεροπούλου,παιδιατρική εργοθεραπεύτρια,από το www.ergotherapy.gr.

"ΑΡΙΣΤΕΡΟ  Ή  ΔΕΞΙ"

Αριστερό ή δεξί χεράκι; Σε ποιο θα δείξει προτίμηση  το παιδί, σε ποια ηλικία; Κι αν διαλέξει το αριστερό; Είναι πρόβλημα;
Το μωρό φέρνει στο στοματάκι του και τα δυο του χεράκια, πότε το δεξί, πότε το αριστερό, χωρίς να τα διακρίνει. Γύρω στους 4 μήνες και μέχρι τους 8 χρησιμοποιεί πλέον εξίσου επιδέξια και τα δυο χεράκια για ν’ αρπάξει και να φέρει στο στόμα του αντικείμενα. Στους 11 μήνες πιάνει το αντικείμενο σφίγγοντας το ανάμεσα στο λυγισμένο δείκτη και τον αντίχειρα.  Στο τέλος  πλέον του 1 χρόνου ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες στα παιχνίδια του (τα ματάκια της κούκλας, τις πρίζες) και τις αγγίζει με τεντωμένο δείκτη.
Στα 2 χρόνια το παιδί έχει αποκτήσει έλεγχο των χεριών του: επιλέγει π.χ το δεξί για να φάει ή να δείχνει  και το αριστερό για να κάνει κάτι άλλο. Ωστόσο, είναι ακόμη νωρίς για να διαπιστώσετε αν είναι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας. Κάτι τέτοιο μπορεί να φανεί – το νωρίτερο- γύρω στα 3 χρόνια, αν και πολλά παιδιά αμφιταλαντεύονται ως τα 5.  Σύμφωνα με έρευνες περίπου το 2% είναι αριστερόχειρες ενώ μεγαλύτερο ποσοστό μικρών κυρίως παιδιών είναι αμφιδέξια (δηλ. χρησιμοποιούν εξίσου και τα δυο χεράκια).
Έχει παρατηρηθεί ότι το αριστερό ημισφαίριο είναι περισσότερο εξειδικευμένο στις γλωσσικές λειτουργίες, ενώ το δεξιό στο χωροχρονικό προσανατολισμό  και την αντίληψη.
Στο παρελθόν, η προκατάληψη που ήθελε την αριστεροχειρία ως μη φυσιολογική επιλογή και ένδειξη ευρύτερων γνωστικών ή άλλων προβλημάτων ανησυχούσε τους γονείς και ταλαιπωρούσε τα παιδιά. Έτσι το παιδί όταν θα πάει στην Α' τάξη του Δημοτικού σχολείου δεν θα πρέπει να συναντά δυσκολίες στη γραφή, στη ζωγραφική και στις καθημερινές του  δραστηριότητες. Και συμβαίνει κάποιες φορές  παιδιά της Α' Δημοτικού να υποφέρουν κατά την εκμάθηση της πρώτης γραφής, επειδή δεν επικράτησε ακόμη το ένα από τα δύο χέρια.
Ευτυχώς στις μέρες μας, ο μύθος καταρρίφθηκε, καθώς έχουν δοθεί απαντήσεις σε ποικίλα σχετικά ερωτήματα, όπως:

Η αριστεροχειρία είναι κληρονομική;
Όχι απαραίτητα. Η προτίμηση του χεριού προσδιορίζεται με τρόπους πολυσύνθετους τόσο από γενετικούς όσο κι από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ωστόσο, εάν ένας από τους γονείς είναι αριστερόχειρας, ενδέχεται αυτό εμμέσως να επηρεάσει και την επιλογή του παιδιού.Πως εξηγείται η αριστεροχειρία;
Η χρήση του αριστερού  ή του δεξιού χεριού οφείλεται στις εντολές που στέλνει του εγκεφάλου στις νευρικές απολήξεις των άκρων. Τα τμήματα του εγκεφάλου που βρίσκονται αριστερά στέλνουν εντολές στο δεξί μέρος του σώματος. Η επικράτηση του ενός ή του άλλου ημισφαιρίου στον έλεγχο της κίνησης του παιδιού ονομάζεται πλευρίωση.
Υπάρχει όμως και ένα μικρό ποσοστό παιδιών που χρησιμοποιούν εξίσου με την ίδια ευκολία και άνεση και τα 2 χέρια. Αυτά ονομάζονται «αμφιδέξιοι». Συμβαίνει σπάνια, και δεν αποτελεί ούτε ταλέντο ούτε δυσλειτουργία. Ωστόσο  για να χαρακτηριστεί ένα παιδί αμφιδέξιο, θα πρέπει με  συστηματικότητα να χρησιμοποιεί εναλλακτικά και εξίσου αποτελεσματικά και τα δυο του χέρια σε διάφορες δραστηριότητες, ήδη για 6-7 χρόνια.
Η αριστεροχειρία μπορεί να δημιουργήσει μαθησιακά προβλήματα;
Όχι. Η αριστεροχειρία δεν έχει καμία επίδραση στις γνωστικές ικανότητες του παιδιού. Η εκδήλωση μαθησιακών προβλημάτων σε έναν αριστερόχειρα είναι ωστόσο εξίσου πιθανή, όσο και σε έναν δεξιόχειρα και καθόλου δεν επηρεάζεται από την επιλογή του «καλού» χεριού.
Η αριστεροχειρία δημιουργεί προβλήματα στη γραφή;
Όχι. Αν προσπαθήσετε να επιβάλλετε τη χρήση του δεξιού χεριού σ’ ένα μικρό αριστερόχειρα πηγαίνετε ενάντια στη φυσική οργάνωση του ελέγχου και της χρήσης του σώματός του και αυτό είναι που ενδέχεται να επηρεάσει την εκμάθηση της γραφής και την ποιότητα του γραφικού χαρακτήρα. Ωστόσο, εκείνο που οφείλετε να κάνετε, είναι να του συστήσετε το σωστό τρόπο για να κρατά το μολύβι, έτσι ώστε να μην κρύβει ότι έχει ήδη γράψει.Ο αριστερόχειρας αντιμετωπίζει πρακτικά προβλήματα;
Ναι. Και είναι αναμενόμενο, εφόσον  ζει σ’ ένα κόσμο φτιαγμένο για δεξιόχειρες. Έτσι το παιδί που γράφει με το αριστερό και κάθεται δεξιά στο θρανίο, θα ενοχλείται από τον διπλανό του, θα δυσκολεύεται όταν κουμπώνει τα κουμπιά σε πουκάμισα και παντελόνια, όταν προσπαθεί ν’ ανοίξει  μια κονσέρβα ή ένα μπουκάλι, όταν επιχειρεί να κόψει με το ψαλίδι ή να σχεδιάσει με το χάρακα. Ωστόσο, όλοι οι αριστερόχειρες, αργά  ή γρήγορα, προσαρμόζονται στο δεξιόχειρο περιβάλλον τους. Αυτή τους την προσαρμογή, μπορούμε, γονείς και δάσκαλοι, να επιταχύνουμε, εφόσον αντιμετωπίσουμε με σεβασμό την ιδιαιτερότητα της χρήσης του αριστερού χεριού. Εάν για παράδειγμα, την ώρα του φαγητού του, του τοποθετήσουμε το μαχαιροπίρουνο στη σωστή του θέση, ή εάν το βάλουμε να καθίσει στην αριστερή πλευρά του θρανίου μέσα στην τάξη.
Πηγή


Πώς όμως επηρεάζει το ποιο χέρι χρησιμοποιούμε τη στοματική μας υγεία;Θα μου επιτρέψετε αγαπητοί αναγνώστες να σας αφήσω σε αγωνία μέχρι την επόμενη ανάρτηση,την Πέμπτη.


                                     


          Ξέρετε είναι..για να ξανάρθετε!!

Πώς χαλανε τα δόντια;Μέρος 1ον

Θέμα της σημερινης ανάρτησης είναι μια πολύ συνηθισμένη ερώτηση που κάνουν όλοι οι άνθρωποι,ειδικότερα αυτοί που πονάνε

                         "Γιατρέ πώς χαλάνε τα δόντια;"

                        

   Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή,γιατί αυτό που βλέπετε εσείς οι ασθενείς ως τρύπα(ή αλλιώς "κουφάλα")είναι πολυπαραγοντικό.Στο πρώτο μέρος της σειράς,το γενικό κομμάτι, θα ασχοληθούμε λιγάκι με το στόμα και το μικροβιακό περιβάλλον της στοματικής κοιλότητας και στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με την επίδραση των τροφών και των στοματικών συνηθειών στα δόντια και το πώς τελικά χαλάνε.
  Φανταστείτε λοιπόν ότι είσαστε στο εσωτερικό του στόματος

                           
Και σας κάνουμε ξενάγηση !!


                       

  Στο εσωτερικό του στόματος υπάρχουν τα δόντια,τα ούλα,η γλώσσα,τα οστά,οι μύες και τα νεύρα.Μέσα στη στοματική κοιλότητα επίσης υπάρχει σάλιο και μικρόβια.Ας δούμε πως όλα αυτά αλληλοδιαπλέκονται και πως μας επηρεάζει αυτή η..διαπλοκή!!
  Πρώτα πρωτα δεχόμαστε ότι τα μικρόβια χαλάνε τα δόντια αλλά και είναι υπεύθυνα για την περιοδοντική νόσο,για το γεγονός δηλαδή ότι τα ούλα ματώνουν και κουνιούνται.Φυσικά άλλα μικρόβια κάνουν την τερηδόνα και άλλα μικρόβια την περιοδοντική νόσο.Όλα αυτά τα μικρόβια βρίσκονται στη στοματική κοιλότητα παρέα με πληθυσμούς άλλων μικροβίων,τα οποία είναι άκακα,και τα οποία αντιδρούν στον πολλαπλασιασμό των βλαβερών μικροβίων.Τέτοια μικρόβια βρίσκονται δε βρίσκονται μόνο στο στόμα αλλά και σε όλες τις κοιλότητες του σώματος πχ αυτί,λάρυγγα,παχύ έντερο κ.α.

Fact : Ορισμένα από τα μικρόβια αυτά,όταν πολλαπλαστούν υπερβολικά λόγω άλλων παραγόντων πχ λήψη φαρμακευτικής αγωγής μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα.Γι'αυτό λέγονται "δυνητικά παθογόνα" και το πρόβλημα που δημιουργείται λέγεται "ευκαιριακή λοίμωξη"

  Τα παθογόνα μικρόβια βρίσκονται λοιπόν μέσα στο στόμα και ειδικά κάνουν φωλιές(επιστημονικά φωλεές ή niches) πάνω στα δόντια(ειδικά αν η μορφολογία του δοντιού το επιτρέπει,έχει δηλαδή από φυσικού του μεγάλα βαθουλώματα στα οποία παγιδεύεται πιο εύκολα η τροφή),πάνω στη γλώσσα ή προστατεύονται μέσα στην πέτρα(ή πιο επιστημονικά Οδοντική Μικροβιακή Πλάκα ΟΜΠ ).Έτσι ο οργανισμός δεν μπορεί να απαλλαγεί εντελώς από τα μικρόβια αυτά.

                          

Επίσης η πέτρα βοηθάει και άλλα μικρόβια να προσκολλώνται στα δόντια αλλά και προκαλεί και μηχανικό τραυματισμό στα ούλα,με αποτέλεσμα τα ούλα να ματώνουν και σταδιακά να υποχωρούν.

                                              

Εκτός από το γεγονός οτι οταν υποχωρούν τα ούλα,που είναι από τους στηρικτικούς μηχανισμούς του δοντιού,τα δόντια μπορεί να ξεκινήσουν να μετακινούνται ή να κουνιούνται,αφήνεται περισσότερο δόντι εκτεθειμένο για τα μικρόβια για να δράσουν.Η διαπλοκή σε όλο το μεγαλείο της!!  


  Λίγα λόγια επίσης για τον αθόρυβο φρουρό της στοματικής κοιλότητας,το σάλιο.Το σάλιο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο στομα και ας μην του το αναγνωρίζουμε :

1.Περιέχει αντιμικροβιακές ουσίες που σκοτώνουν παθογόνα μικρόβια.
2.Μια και τα δόντια είναι κυριολεκτικά λουσμένα στο σάλιο,προκαλεί μηχανική απομάκρυνση των τροφών,ειδικά αυτών που κολλάνε και που παραμένουν στα δόντια,στερώντας από τα παθογόνα μικρόβια την τροφή τους.
3.Λιπαίνει την περιοχή.
4.Συμμετέχει στην αναχαίτηση τερηδονικών βλαβών,ρυθμίζοντας το pH του στόματος.Όταν τρώμε κάτι η τιμή του pΗ του στόματος μειώνεται και έτσι βρίσκουν ευκαιρία και δρουν τα μικρόβια από το συνδυασμό τροφής και χαμηλού pH.
5,Τέλος συμμετέχει στο σχηματισμό της μπουκιάς και την πέψη των τροφών.

  Η σημασία του σάλιου,αποδεικνύεται με το δύσκολο τρόπο,σε περιπτώσεις που έχουμε μειωμένη παραγωγή σάλιου πχ σε διάφορα σύνδρομα,σε ακτινοβολημενους ασθενείς ή σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή που δυσχεραίνει την παραγωγή σάλιου,οι βλάβες είναι πιο έντονες και εξελλίσονται ταχύτατα.

  Αρκετά όμως για σήμερα.Θα συνεχίσουμε με το πώς χαλάνε τα δόντια και το συνδυασμό διατροφής,μικροβίων και στοματικής υγιεινής στην επόμενη ανάρτηση.Μείνετε συντονισμένοι..