Γιατρέ..είσαι χειρουργός οδοντίατρος;

Καλημέρα και καλή εβδομάδα στους αναγνώστες του ιστολογίου αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Το θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι η ανάλυση του τίτλου "Χειρουργός Οδοντίατρος", στην Ελλάδα και τι αυτό σημαίνει.

Όλοι οι οδοντίατροι που έχουν τελειώσει την Οδοντιατρική στην Ελλάδα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη), αποφοιτούν ως Χειρουργοί Οδοντίατροι.  Αυτός ο τίτλος τους διαφοροποιούσε από τους εμπειρικούς οδοντιάτρους που μέχρι το 1950 περίπου βγάζαν δόντια και μόνο (ενέργεια που ασκούσαν εκτός από τους γυρολόγους και οι κουρείς, γι'αυτό οι πρώτες οδοντιατρικές έδρες έμοιαζαν με την καρέκλα του κουρέα!).

FUN FACT : Δεν είναι χειρούργος είναι χειρουργός (ο τόνος στο όμικρον).  Σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη "χειρουργός ή χειρούργος;
Το σωστό είναι το οξύτονο χειρουργός (λ. αρχαία), αφού όλα τα σύνθετα σε –ουργός τονίζονται στη λήγουσα: δημιουργός, οπλουργός, ξυλουργός, μηχανουργός, πυροτεχνουργός, υπουργός, σιδηρουργός, μουσουργός, δραματουργός, θαυματουργός, λειτουργός, υφαντουργός, αυτουργός, στιχουργός κ.ά. Σε –ούργος (παροξύτονα) σχηματίστηκαν μόνο τα (κακόσημα) κακούργος και πανούργος και, κατ’αυτά, το νεότ. ραδιούργος. Άρα χειρουργός, και όχι χειρούργος. Ας σημειωθεί ότι η λ. χειρουργός, προτού φτάσει να σημαίνει <<τον γιατρό που επεμβαίνει χειρουργικώς>> (από τον 1ο αι. μ.Χ.), σήμαινε <<τον εργαζόμενο με τα χέρια, χειρωνακτικά>>, τον τεχνίτη και τον καλλιτέχνη.
 

Ο οδοντίατρος είναι χειρουργός γιατί η οδοντιατρική ανήκει στις χειρουργικές ειδικότητες της υγείας. Σκεφτείτε ότι ακόμα και ένα σφράγισμα προϋποθέτει την αποκοπή σκληρών οδοντικών ιστών,δηλαδή τρόχισμα του δοντιού. Και δε συζητάμε για εξαγωγές κτλ κτλ.

 Πάμε τώρα στο γιατί ορισμένοι γράφουν στις κάρτες τους "Οδοντίατρος", άλλοι "Χειρουργός Οδοντίατρος". Αυτό προκύπτει από την ιδιοσυγκρασία του καθενός. Εϊναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, και δεν πλεονεκτεί κάποιος συνάδελφος έναντι του άλλου σε αυτά που έμαθε. Άλλο πράγμα ποιός είναι καλύτερος στη δουλειά του. Αυτό οι τίτλοι δεν το εξασφαλίζουν.

Και ο "Οδοντίατρος-Στοματολόγος" γιατρέ;

Σε ορισμένα προπτυχιακά προγράμματα του εξωτερικού (Ρουμανία-Βουλγαρία νομίζω), το τπυχίο έλεγε αυτό, γιατί ήταν πιο προσανατολισμένο το πρόγραμμα σε ιατρικά μαθήματα.

FUN FACT 2: Γι'αυτό βλέπετε αρκετοί συνάδελφοι να γράφουν και τη χώρα απόκτησης πτυχίου στην κάρτα τους, ειδικά αν το πτυχίο είναι από Ελλάδα ή από κάποια χώρα με κύρος πχ Μ.Βρεττανία ή Σουηδία. Γιατί ακόμα το ελληνικό πτυχίο έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο σε σχέση με τα πτυχία των κοντινών γειτονικών χωρών.

Και οι ειδικότητες γιατρέ;

Τώρα θίξατε μια πολύ ωραία ερώτηση. Ο τίτλος της ειδικότητας, κανονικά θα πρέπει να αναγράφεται στην κάρτα μαζί με το πανεπιστήμιο που αποκτήθηκε. Για να μην μπερδεύει ο ασθενής έναν οδοντίατρο που τελειωσε προπτυχιακό στη Ρουμανία και γράφει "Οδοντίατρος Στοματολόγος", με έναν συνάδελφο που έχει κάνει ειδικότητα Στοματολογίας πχ στην Αθήνα και πιθανώς στην κάρτα του να γράφει "Χειρουργός Οδοντίατρος, Ειδικευθείς στη Στοματολογία, Πανεπιστήμιο Αθηνών". Με τις ειδικότητες- εξειδικεύσεις στην οδοντιατρική έχω ασχοληθεί σε παλαιότερη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση). Επίσης είναι άλλο πράγμα το "ειδικευθείς" και άλλο πράγμα το "μετεκπαιδευθείς". Το "ειδικευθείς" είναι επίπεδο μάστερ (MSc) το "μετεκπαιδευθείς", είναι επίπεδο πιστοποίησης (κατώτερο επίπεδο).

Γενικά η ανάγνωση της επαγγελματικής κάρτας ενός οποιουδήποτε επαγγελματία, πχ ενός οδοντιάτρου κρύβει διάφορα μυστικά και απαιτεί ορισμένες φορές αποκρυπτογράφηση. Καλό είναι λοιπόν να αναζητούμε περισσότερες πληροφορίες για τον οποιοδήποτε γιατρό επιλέξουμε να συνεργαστούμε, ειδικότερα στην εποχή μας που με το ιντερνετ, η πρόσβαση στην πληροφορία είναι ταχύτατη!

Ελπίζω να σας βοήθησα! Και μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Γιατρέ..έβγαλα τα σιδεράκια και τα δόντια μου είναι κίτρινα!

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης αποτελει το επόμενο βήμα της ορθοδοντικής θεραπείας,οταν αφαιρέσουμε τα σιδεράκια. Πολλές φορές όταν βγάζουμε τα σιδεράκια τα δόντια είναι κίτρινα.

Γιατί γίνεται αυτό; Πως μπορούμε να το φτιάξουμε;

Πάμε να δούμε μαζί τους λόγους για τους οποίους εμφανίζεται αυτό το θέμα.

1.Τα δόντια είναι κίτρινα γιατί λόγω των σιδερακιών δεν μπορούσε να γίνει αποτελεσματική απομάκρυνση της πετρας. Άρα χρειάζεται ένας καλός καθαρισμός
2. Εκτός από την πέτρα, τα δόντια είναι κίτρινα γιατί η κόλλα που συγκρατούσε τα σιδεράκια εχει απορροφήσει χρωστικές και θα πρέπει να αφαιρεθεί.

Το δεύτερο είναι πολύ σημαντικό γιατί οι ασθενείς νομίζουν ότι όταν βγουν τα σιδεράκια έχουν καθαρίσει και τα δόντια από όλα τα υπολείμματα κόλλας. Κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα η αλήθεια, μια και οι ορθοδοντικοί καθαρίζουν την μεγαλύτερη ποσότητα κόλλας, και συστήνουν ή αν δε συστήνουν θα έπρεπε να συστήνουν επίσκεψη στον οδοντίατρο για έναν καλό και συστηματικό καθαρισμό.

Παρακάτω βλέπετε κάποιες εικόνες για του λόγου το αληθές.

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε τις βλάβες σε ένα φαινομενικά καθαρό στόμα χρωσμένες με μελανί μολύβι :

Το μελανί μολύβι είναι ειδικά κατασκευασμένο μολύβι για οδοντιατρική που γράφει μόνο όταν το περιβάλλον είναι υγρό.



Ύστερα από τον καθαρισμό και την αφαίρεση όλων των χρωστικών το στόμα είναι έτσι :

Βλέπετε γιατί είναι σημαντικό να επισκεφθούμε τον οδοντίατρο για εναν καλό καθαρισμό, μετά την αφαίρεση των σιδερακιών. Γιατί τα υπολείμματα της κόλλας θα ξεκινήσουν να απορροφούν χρωστικές και θα γίνουν σαν την πάνω εικόνα, που έχουν χρωματιστεί με το μελανί μολύβι.

Ο οδοντίατρος εκτός από τον καθαρισμό και πθανώς μια φθορίωση, θα ελέγξει για βλάβες πχ τερηδόνες, για να είναι σίγουρος ότι τα δόντια του ασθενού δεν είναι μόνο ίσια αλλά και υγιή.

ΚΑι φυσικά θα υπενθυμίσει στον ασθενή τη σημασία του μηχανήματος διατήρησης της ορθοδοντικής θεραπείας δηλαδή το μασελακι! Με το μασελάκι έχουμε ασχοληθεί σε παλαιότρη ανάρτηση (πατήστε εδώ για την ανάρτηση).

Το μασελάκι είναι πολύ σημαντικό για τη διατήρηση του αποτελέσματος της ορθοδοντικής θεραπείας.

Κλείνοντας λοιπόν τη σημερινή ανάρτηση θα σας έλεγα όταν βγάλετε τα σιδεράκια, να μιλήσετε με τον ορθοδοντικό σας για ενα ραντεβού με τον οδοντίατρο για ενα check-up στοματικής υγείας και εναν καθαρισμό και φθορίωση.

Για να είναι τα δόντια ίσια,λευκά και υγιή!

ΕΛπίζω να σας ενημέρωσα.

ΥΓ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Οδοντιατρική και Εγκυμοσύνη

  Θέμα της σημερινής ανάρτησης αποτελεί η οδοντιατρική περίθαλψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  Και ναι,γυναίκες αναγνώστες του ιστολογίου,μείνατε έγκυες! Συγχαρητήρια και με έναν πόνο.Και φυσικά συγχαρητήρια και στους ευτυχείς πατέρες!Η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι μια περίοδος ανακατατάξεων για το σώμα της γυναίκας και μεταβολών,τόσο σωματικών όσο και ορμονικών. Η ευτυχής μέλλουσα μητέρα έρχεται σε συνεχή επαφή με αρκετούς γιατρούς,και σε στενή σχέση με το γυναικολόγο.
 " Και ο οδοντίατρος;"
                                          
"Συγνώμη,αλλά παιδί θα κάνουμε,σιγά μην τρέχουμε στον οδοντίατρο."

                                          

Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα λάθη της Ελληνίδας-μέλλουσας μάνας,αλλά και γενικότερα της ελληνικής νοοτροπίας,που θέλει τον οδοντίατρο να τον θυμόμαστε μόνο όταν υπάρχει πρόβλημα.Και όμως,στον οδοντίατρο είναι καλό να πάμε για την αντιμετώπιση οδοντιατρικών αναγκών που έχουμε,και τις εχουμε παραμελήσει ή ακόμα και προληπτικά.Και αυτό για πολλούς λόγους :

1. Επειδή η εγκυμοσύνη προκαλεί ορμονικές μεταβολές,κάποιες καταστάσεις πχ πρόβλημα με τα ούλα,χειροτερεύουν.Παλαιότερα πιστευόταν ότι υπάρχει μια κατάσταση που λέγεται "περιοδοντίτιδα της εγκυμοσύνης". Δηλαδή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εμφανιζόταν νόσος των ούλων,τα δόντια κουνιόντουσαν και έπεφταν. Οι παλαιότεροι έλεγαν"το μωρό κλέβει ασβέστιο από τη μητέρα του,γι'αυτό χαλάνε τα δόντια". Φυσικά αυτό δεν ισχύει καθόλου. Ούτε περιοδοντίτιδα της εγκυμοσύνης υπάρχει,ούτε το έμβρυο κλέβει τίποτα από τη μητέρα. Απλά,προβλήματα που δεν είχαν αντιμετωπιστεί πριν την εγκυμοσύνη,χειροτερεύουν και γίνονται πιο εμφανή κατά τη διάρκεια της.
2. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,μπορεί να έχετε λαχτάρα για γλυκά ή γενικά για διατροφή σε άτακτα χρονικά διαστήματα,και δεν δίνετε προτεραιότητα στα δόντια σας. Οπότε τα οδοντιατρικά προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν,χειροτερεύουν.
3. Εκτός από τη μητέρα,οποιοδήποτε πρόβλημα οδοντιατρικής ή μη φύσεως μπορεί να επηρεάσει και το έμβρυο ή την έκβαση της εγκυμοσύνης. Έχουν αναφερθεί έρευνες που συνδέουν οδοντιατρικά προβλήματα με πρόωρους τοκετούς, ελλιποβαρή νεογνά κ.α. Δεν τις χρησιμοποιώ ,όπως άλλοι σαν φόβητρο,γιατί δεν είναι πλήρως εξακριβωμένη η σχέση μεταξύ των παραπάνω,αλλά δεν υπάρχει λόγος να έχετε ενεργό φλεγμονή στο στόμα σας,ενώ είσαστε έγκυες. 
4. Μετά τη γέννα,η μητέρα(εσείς δηλαδή!) θα βρεθεί αντιμέτωπη με πολλά  νέα πράγματα και καταστάσεις,μια και όλος ο κόσμος αναποδογυρίζει και το παιδί γίνεται προτεραιότητα. Άρα,το πιο πιθανόν είναι να κάνετε να πάτε στον οδοντίατρο αρκετό καιρό. Μέχρι τότε τυχόν οδοντιατρικά προβλήματα θα έχουν χειροτερεύσει.

Πότε όμως η έγκυος πρέπει να πάει στον οδοντίατρο και τί μπορεί να κάνει από οδοντιατρικής πλευράς;

• Αποφεύγεται η επίσκεψη στον οδοντίατρο,στο πρώτο τρίμηνο της κύησης .Τότε σχηματίζονται σημαντικά μέρη της ανατομίας του εμβρύου,οπότε αν δεν υπάρχει κάποιο επείγον περιστατικό δεν υπάρχει και λόγος επίσκεψης. 
• Στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης,μπορούν να γίνουν σχεδόν όλες οι επείγουσες και μη οδοντιατρικές πράξεις .Μπορεί να γίνει καθαρισμός ή και αδρή περιοδοντική θεραπεία.Με το θέμα της τοπικής αναισθησίας,αν και δεν υπάρχει πρόβλημα με τα οδοντιατρικά αναισθητικά,μπορούν να χρησιμοποιηθούν αναισθητικά χωρίς αγγειοσυσπαστικό. Φυσικά μικρές συνεδρίες και συνήθως πρωινές,για να είναι και πιο ξεκούραστη η εγκυμονούσα.Ακόμα και σφραγίσματα ή και εξαγωγές μπορούν να γίνουν. Αυτό γιατί,θέλουμε να εξαλείψουμε κάθε αιτία πιθανού πόνου,σε μετέπειτα στάδιο. Το να έχουμε τερηδόνα,που μπορεί να φτάσει στο νεύρο του δοντιού(πολφό) ή ένα κατεστραμμένο δόντι που μπορεί να πονάει δεν το θέλουμε. Γιατί συνήθως τα δόντια πονάνε στις πιο ακατάλληλες ώρες.Και τότε τρέχουμε και δε φθάνουμε. Το είπε ο Ιπποκράτης "Kάλλιο προλαμβάνειν παρά θεραπεύειν". Το θέμα είναι ποιος τον ακούει!!
• Στο τρίτο τρίμηνο δεν κάνουμε κάτι,αν δεν είναι επείγον ,για να μειώσουμε τις πιθανότητες να γεννήσει η ασθενής στην οδοντιατρική καρέκλα!Δεν παίζουμε με τις πιθανότητες,μπορεί να γίνει!

  Ως προς τις ακτινογραφίες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,καλό είναι να αποφεύγονται,ειδικά στο πρώτο τρίμηνο της κύησης.Αν θέλουμε οπωσδήποτε ακτινογραφία,στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης,και μόνο αν είναι εξαιρετικά επείγον,παρά το γεγονός ότι η δόση της ακτινοβολίας είναι πολύ μικρή,και αν φοράει η έγκυος την ειδική ποδιά ακτινοπροστασίας από μόλυβδο,είναι πολύ μικρή η ακτινοβολία για το έμβρυο. Γιατί να ρισκάρουμε;
  Προσοχή πρέπει να δοθεί στις οδηγίες για σωστή στοματική υγιεινή,τακτικό βούρτσισμα και να μην παραμελεί η εγκυμονούσα τα δόντια της. Στις περιπτώσεις εμέτων κατά την εγκυμοσύνη,να μην πλένετε τα δόντια με οδοντόβουρτσα,αλλά να τα ξεπλένετε με νερό.Αυτό γιατί το περιβάλλον του στόματος είναι αρκετά όξινο,από τα στομαχικά περιεχόμενα,οπότε κινδυνεύετε να κάνετε ζημιά στα δόντια.
  Σε κάθε περίπτωση είμαστε σε επαφή με το θεράποντα ιατρό-γυναικολόγο της εγκύου. Αυτός την παρακολουθεί και αυτός ξέρει καλύτερα,ως εξειδικευμένος.
Ελπίζω να βοήθησα.Άντε και με έναν πόνο!
                                                

Σημασία της επίσκεψης των παιδιών στον Οδοντίατρο

Συνεχίζοντας από την προηγούμενη μου ανάρτηση,θέλω να επεκταθώ λιγάκι στη σημασία της επίσκεψης των παιδιών στον οδοντίατρο, αυτήν τη φορά από ψυχολογικής πλευράς.
Αρχίζω από μια παγκόσμια αλήθεια : ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ!! Βαθυστόχαστο έτσι; Και όμως έτσι είναι.Υπάρχουν παιδιά πιο συνεργάσιμα,άλλα πιο συγκρατημένα,άλλα φοβισμένα,άλλα υπερκινητικά. Και όλα αντιμετωπίζουν τις εμπειρίες με διαφορετικό τρόπο. Έτσι λοιπόν και η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι μια ακόμα εμπειρία που τα παιδιά καλούνται να αντιμετωπίσουν.
  Ας μιλήσουμε πρώτα για τις ηλικίες των παιδιών. Η ηλικιακή κατάταξη των παιδιών μπορεί αν γίνει με πολλούς τρόπους. Μπορεί να γίνει πχ με το κλασσικό προσχολική ηλικία, δημοτικό,γυμνάσιο-λύκειο.Μπορεί να γίνει με το κάτω των έξι ετών,έξι με δώδεκα, δώδεκα με ενηλικίωση. Μπορεί να γίνει και με ενδιάμεσα των κατηγοριών αυτών. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές κατηγοριοποιήσεις σημαίνει ότι υπάρχουν και αρκετές μεταβλητές. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά που είναι ηλικιακά ίδια, ναι μεν μπορεί να εμφανίζουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, αλλά εμφανίζουν και διαφοροποιήσεις.Και οι διαφοροποιήσεις αυτές μπορεί να έχουν σχέση με το κοινωνικο-οικονομικό υπόβαθρο της οικογένειας,τη σχέση των μελών μεταξύ τους, τα ερεθίσματα που δέχονται,το χαρακτήρα τους και πλήθος άλλων γνωστών και μη παραγόντων.
  Και γιατί αυτό να απασχολεί τον οδοντίατρο; Ο οδοντίατρος,σας διαβεβαιώνω, είναι άνθρωπος σαν εσάς. Θέλει να κάνει τη δουλειά του με όσο το δυνατόν πιο εύκολο τρόπο,αλλά και να συνεισφέρει στη βελτίωση συμπεριφορών και λανθασμένων συνηθειών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να έχει διαφορετική αντιμετώπιση στους ασθενείς,ενήλικους ή ανήλικους ανάλογα με το χαρακτήρα τους,για να επιτύχει το σκοπό του.
Παράδειγμα : Ένας ασθενής μου δε βουρτσίζει σχεδόν καθόλου. Μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Έρχεται στο ιατρείο και μου το λέει. Εγώ,μετά τη θεραπεία δεν μπορώ να του πω,να βουρτσίζει 3 φορές την ημέρα,να κάνει οδοντικό νήμα,να βάλει και στοματικό διάλυμα,κάθε μέρα. Μπορεί να τα κάνει για μία ή δύο μέρες και μετά να επανέλθει στις προηγούμενες συνήθειες του.Σε αυτόν το ασθενή συστήνω μία με δύο φορές την ημέρα βούρτσισμα και επανεξέταση σε 4 μήνες. Στους 4 μήνες ξαναελέγχω αν βουρτσίζει και αν το κάνει,μπορώ να του συστήσω να κάνει και μια φορά την ημέρα ή μια φορά στις δύο μέρες οδοντικό νήμα. Προσπαθώ να αλλάξω την καθημερινότητα του και να τον κάνω να συνηθίσει τη χρήση των σωστών μέσων στοματικής υγιεινής,βαθμηδόν και κλιμακωτά.
Αντίθετα σε ασθενή που βουρτσίζει δυο φορές την ημέρα,αλλά δε χρησιμοποιεί οδοντικό νήμα μπορώ να προτείνω νήμα κατευθείαν γιατί είναι πιο πιθανό να το χρησιμοποιήσει.
    Έτσι και για τα παιδιά,αναλόγως της ηλικιακή τους ομάδας αλλά και του χαρακτήρα τους,πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάλογα.
  Το θέμα είναι και στην πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο. Τα παιδιά στηρίζονται σε πράγματα που έχουν ακούσει ή τους έχουν μεταφέρει γονείς ,φίλοι,αδέρφια κτλ. Και ειδικά για τους γονείς είναι και η μη λεκτική επικοινωνία εκτός από τη λεκτική που έχει σημασία και που διαισθάνονται τα παιδιά. Αν η μαμά λέει "οδοντίατρος" και χάνει το χρώμα της,το παιδάκι δεν μπορεί να πετάξει από τη χαρά του.
 
Αν η μαμά στην επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο είναι πολύ αγχωμένη,και δεν μπορεί να αντέξει να είναι στο δωμάτιο,πώς να το διαχειριστεί το παιδί; Αν η μαμά αργήσει να πάει το παιδί στον οδοντίατρο,και αρχίσουν οι έντονοι πόνοι στα δοντάκια του παιδιού,και τα κλάματα,πώς το παιδί θα είναι ήρεμο κατά την επίσκεψη στον οδοντίατρο;
 
 Και πώς αυτό το παιδί, όταν γίνει ενήλικος,θα πηγαίνει στον οδοντίατρο με χαρά; Δεν μπορείτε να πείτε,κάνω αμείλικτα ερωτήματα!!
  Δε θα σταματήσω να το λέω, ότι η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο θα πρέπει να γίνεται ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ, και όχι όταν ξεκινήσουν οι πόνοι και όλα τα υπόλοιπα. Επίσης επειδή οι βλάβες στο δοντάκια των παιδιών προχωρούν με πιο γρήγορο ρυθμό, σε σχέση με τα δόντια των ενηλίκων,πρέπει να πηγαίνουν τουλάχιστον μια φορά το χρόνο,για καθαρισμό,έλεγχο και φθορίωση,ιδανικά κάθε εξάμηνο.
Στην Ελλάδα θα αργήσουν να αισθάνονται οι ασθενείς έτσι για την επίσκεψη στον οδοντίατρο




αλλά τουλάχιστον προσπαθούμε και παλεύουμε για να μην αισθάνονται έτσι






Kαλα βουρτσίσματα!!

Παιδιά και επίσκεψη στον Οδοντίατρο

  Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο για τα παιδιά.Από την ηλικία των 5 ετών αρχίζει να πλήττει η τερηδόνα τα δόντια των παιδιών ενώ στην ηλικία των 12 ετών το 78,5% έχει μέτρια έως κακή στοματική υγιεινή. Δύο με τρία χαλασμένα δόντια έχουν κατά μέσο όρο τα παιδιά ηλικίας 12 και 15 ετών, ενώ μόνο το 15,8% των 12χρονων και το 16,7% των 15χρονων έχει υγιές περιδόντιο. (Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από Πανελλαδική Επιδημιολογική Έρευνα της Ελληνικης Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας)

  Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το πρόβλημα στην προσχολική ηλικία είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Τα στοιχεία δείχνουν ότι, στην προσχολική ηλικία:

• 36% των παιδιών έχει ήδη τερηδονικές βλάβες
• Ο δείκτης DMFT (αριθμός τερηδονισμένων, σφραγισμένων ή βγαλμένων από τερηδόνα δοντιών) αυξάνει δραματικά από 0,05 στη ηλικία των 2 ετών σε 3 στην ηλικία των 6
• Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας παρατηρείται ότι δεν πηγαίνουν συχνά στον οδοντίατρο και όσα έχουν πάει, ξεκίνησαν αργά σε ηλικία 3,5 ετών, την στιγμή που η επίσημη οδηγία είναι η πρώτη επίσκεψη να γίνεται στην ηλικία του 1 έτους
• 7 στα 10 παιδιά ξεκινάνε αργά το βούρτσισμα, δηλαδή μετά την ηλικία των 2 ετών, ενώ λιγότερα από 3 στα 10 παιδιά βουρτσίζουν τα δόντια τους 2 φορές την ημέρα
• Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι περισσότερες μητέρες που ρωτήθηκαν δεν γνώριζαν τις αιτίες που προκαλούν την τερηδόνα.

  Πέραν του βαθμού γνώσης των γονέων για τη στοματική υγιεινή των παιδιών που πρέπει να αυξηθεί, ιδιαίτερη σημασία για την προαγωγή της στοματικής υγείας έχει ο ρόλος του γονιού ως «μοντέλου» για την μίμηση καλών συνηθειών. 

 

  Οι μηχανισμοί που λειτουργούν στη μίμηση των γονέων ως προς τις συνήθειες της στοματικής υγείας, σύμφωνα με την ψυχολόγο Υγείας, Φρόσω Τζιντζηροπούλου, είναι οι εξής:

«Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά πράγματα με την παρατήρηση της συμπεριφοράς των γονιών χωρίς να λάβουν κάποια εξωτερική ενίσχυση. Όταν, όμως, ενισχυθούν μετά από την εκτέλεση μιας συμπεριφοράς αυξάνεται η πιθανότητα επανεμφάνισής της. Έτσι, ένα παιδί που το επιβραβεύουμε και το ενθαρρύνουμε όταν πλένει τα δόντια του, είναι πιο πιθανό να τα πλύνει και την επόμενη φορά».

Επειδή το βούρτσισμα των δοντιών απαιτεί συνέπεια, προγραμματισμό και πειθαρχία θα πρέπει να συνδυαστεί με κάτι θετικό για να υπάρξει ευχάριστη σύνδεση. 

 

Σε αυτό θα μπορούσε να συντελέσει:

• η χρήση προϊόντων για τη στοματική υγιεινή τα οποία να είναι ελκυστικά και προσαρμοσμένα στην ηλικία του παιδιού
• η χρήση ενισχυτών-κινήτρων όπως υλικές αμοιβές (αυτοκόλλητα, παιχνίδια, κ.λπ.) και κοινωνικές αμοιβές (έπαινος, αγκαλιά, χάδι)
• ειδικά προνόμια και δικαιώματα, αλλά και
• ο συνδυασμός της στοματικής υγιεινής με μια σειρά από ευχάριστες δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν γονείς και παιδιά μαζί (π.χ. πλένουν γονέας και παιδί μαζί τα δόντια τους, αγοράζουν μαζί οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα). Πηγή

 Η επίσκεψη στον οδοντίατρο για τους παιδιατρικούς ασθενείς γίνεται συνήθως όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα που προκαλεί πόνο στο παιδί ή όταν διαπιστώσει ο γονέας(συνήθως η μητέρα) κάτι στο στόμα του παιδιού. 

 

Όταν λοιπόν η πρώτη επαφή με κάτι άγνωστο για το παιδί συνοδεύεται με πόνο,πριν ακόμα κάτσει στην οδοντιατρική καρέκλα,πώς περιμένουμε να είναι το παιδί χαρούμενο που επισκέπτεται τον οδοντίατρο;

Καταλήγει το παιδί αυτή τη διαδικασία

 

 να τη βλέπει κάπως έτσι

 

  Δε θα σταματήσω να το λέω,ότι η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο πρέπει να γίνεται προληπτικά,πριν το παιδί αναφέρει πόνο.Ιδανικά είναι στον πρώτο με δεύτερο χρόνο,αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα,κάτι τέτοιο ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας.
Βέβαια τώρα για την εγγραφή στο δημοτικό,είναι υποχρεωτικό πλέον το οδοντιατρικό πιστοποιητικό. Το οδοντιατρικό πιστοποιητικό,αντίθετα με τα λεγόμενα πολλών συναδέλφων,χορηγείται δωρεάν.Για να το κάνω πιο λιανά ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ, και δε σας κάνει χάρη ο οδοντίατρος που δε σας παίρνει επίσκεψη. Εκμεταλλευτείτε το, για να ελέγξει τα δόντια του παιδιού και να σας δώσει μια γνώμη. Μη βάζετε τον αδερφό/ξάδερφο/θείο/φίλο/γνωστό σας οδοντίατρο απλά να σας υπογράψει το πιστοποιητικό χωρίς να κάνει έναν έλεγχο των 5 λεπτών για να σας ενημερώσει για την στοματική υγεία του παιδιού σας.Εκτός από το ότι μπορεί να σας γλιτώσει από πόνο,κόπο και χρήμα αργότερα,εκπαιδεύετε και το παιδί σας να μη φοβάται τον οδοντίατρο.

  Επίσης για τη σημασία των εξειδικεύσεων και των εξειδικευμένων συναδέλφων θα μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση. Επιγραμματικά θα πω όμως ότι δε χρειάζεται να είναι παιδοδοντίατρος αυτός στον οποίον θα εμπιστευτείτε την στοματική υγεία του παιδιού σας. Συμφωνώ ότι οι παιδοδοντίατροι είναι πολύ πιο εξοικειωμένοι με τα παιδιά,αλλά αυτό δε σημαίνει ότι και οι γενικοί οδοντίατροι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα παιδιά ως ασθενείς. Υπάρχουν βέβαια γενικοί οδοντίατροι που δεν μπλέκουν με παιδιά,γιατί θεωρούν ότι δεν μπορούν να τα αωτιμετωπίσουν σωστά και υπάρχουν και παιδιά που όσο και καλός να είσαι ως γενικός οδοντίατρος δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις. Εκεί χρειάζεται ο παιδοδοντίατρος. Το θέμα των εξειδικεύσεων θα απασχολήσει μελλοντική ανάρτηση.

  Ελπίζω να σας προβλημάτισα. Καλά βουρτσίσματα