Γιατρέ γιατί τα οδοντιατρικά αναισθητικα έχουν χάλια γεύση?

 Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι η αρκετά συχνή απορία των ασθενών αφού έχουν κάτσει στην οδοντιατρική καρέκλα

Γιατρέ γιατί τα οδοντιατρικά αναισθητικα έχουν χάλια γεύση?

 

Η κακή γεύση των τοπικών οδοντιατρικών αναισθητικών είναι ένα κοινό παράπονο των ασθενών. Αν και δεν είναι η πιο ευχάριστη εμπειρία, είναι ένα αναμενόμενο μέρος της οδοντιατρικής θεραπείας.

 Προσοχή, δεν εννοούμε στην παρούσα ανάρτηση κάποια αναισθητικά σε μορφή τζελ, τα οποία έχουν γεύσεις και χρησιμοποιούνται ορισμένες φορές για την αποφυγή του πόνου από τη βελόνα της αναισθησίας,αλλά μόνο για τα ενέσιμα τοπικά οδοντιατρικά αναισθητικά.

Οι κύριοι λόγοι για την κακή γεύση είναι:

1.  Χημική σύσταση: Τα ενέσιμα τοπικά αναισθητικά περιέχουν χημικές ενώσεις που έχουν μια χαρακτηριστική, συχνά πικρή ή άνοστη γεύση. Αυτές οι ενώσεις (συνήθως εστέρες ή αμίδια) είναι απαραίτητες για να μπλοκάρουν τους νευρικούς παλμούς και να προκαλέσουν την αναισθησία.

2. Βελτιωτικά γεύσης: Αν και προστίθενται αρώματα για να βελτιώσουν τη γεύση, δεν είναι πάντα αποτελεσματικά και μπορούν να δημιουργήσουν περίεργους συνδυασμούς γεύσεων.

3. Περιβάλλον του Στόματος: Η παρουσία βακτηρίων και υπολειμμάτων τροφής στο στόμα μπορεί να αντιδράσει με το αναισθητικό και να εντείνει την κακή γεύση. Σπάνιο μεν, αλλά γίνεται.

Η κακή γεύση των τοπικών αναισθητικών είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που συνήθως ανέχεται εύκολα. Εάν όμως σας ενοχλεί ιδιαίτερα, συζητήστε το με τον οδοντίατρό σας για να βρείτε την καλύτερη λύση για εσάς.

Είναι σημαντικό όμως να θυμάστε ότι η χρήση τοπικής αναισθησίας είναι απαραίτητη για την άνετη και αποτελεσματική οδοντιατρική θεραπεία. 

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!

Και μην ξεχάσετε να κανετε like στη σελίδα του οδοντιατρείου στο facebook.

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

3 λόγοι που τα οδοντιατρικά αναισθητικά έχουν αδρεναλίνη!

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης και από τις τελευταίες για τη σεζόν, μια και πλησιάζουν οι καλοκαιρινές διακοπές είναι η μελέτη των τοπικών αναισθητικών και του λόγου για τον οποίο περιέχουν την ουσία αδρεναλίνη.

Με την αναισθησία στην οδοντιατρική είχαμε ασχοληθεί σε παλαιότερες αναρτήσεις. Είδαμε τον τρόπο με τον οποίο γίνονται

 (πατήστε εδώ για την ανάρτηση σχετικά με τα είδη της αναισθησίας στην οδοντιατρική),

είδαμε σε άλλη ανάρτηση αν είναι επικίνδυνη η αναισθησία σε γυναίκας κατά τη διάρκεια του θηλασμού

 (πατήστε εδώ για την ανάρτηση για την οδοντιατρική αναισθησία κατα το θηλασμό)


είδαμε τους λόγους για τους οποίους μια αναισθησία μπορεί να μην είναι επιτυχημένη ή να μην έχει πιάσει τέλεια (πατήστε εδώ για τους λόγους αποτυχίας της αναισθησίας κατά τις οδοντιατρικές πράξεις) και τέλος είδαμε την αντιμετώπιση τραυματισμών στα μαλακά μόρια του στόματος (ούλα-μάγουλα),που προκύπτουν από το ακούσιο,επίμονο και παρατεταμένο δάγκωμα της περιοχής μέχρι να περάσει η αναισθησία

(πατήστε εδώ για την ανάρτηση για τους τραυματισμούς μέχρι να περάσει η οδοντιατρική αναισθησία).

Σε γενικές γραμμές δηλαδή έχουμε ασχοληθεί εκτεταμένα με την αναισθησία, εκτός από το γιατί περιέχουν τα αναισθητικά διαλύματα αδρεναλίνη.

Η αδρεναλίνη ή επινεφρίνη(epinefrine στα αγγλικά, σαν αντιδάνειο επινεφρίνη), είναι μια ουσία που εκκρίνεται φυσιολογικά από το σώμα μας. Αυξάνει σε παραγωγή σε περιπτώσεις που πρέπει να αντιδράσει ο οργανισμός σε κάποιο ερέθισμα αυξάνοντας τους χτύπους της καρδιάς με αποτέλεσμα να έχει για περιορισμένη ώρα περισσότερο αίμα, άρα περισσότερη αντοχή να κάνει τις ενέργειες που απαιτούνται για να αντιδράσει στο ερέθισμα.

Oι τρείς λόγοι για τους οποίους τα αναισθητικά διαλύματα έχουν αδρεναλίνη, οφείλονται στη δράση της ως αγγειοσυσπαστικό, δηλαδή επειδή προκαλεί συστολή των αγγείων και είναι οι ακόλουθοι

1. Λόγω της αγγειοσυστολής στην περιοχή μειώνεται η αιμορραγία. Άρα μπορούμε να δουλέψουμε με λιγότερη αιμορραγία. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο σε περιπτώσεις περιοδοντικής θεραπείας, όπου έχουμε αιμορραγία ή εξαγωγών ή ακόμα και πιο αναιμακτων οδοντιατρικών πράξεων πχ σφραγισμάτων.

2.Λόγω της αγγειοσυστολής, η κύρια αναισθητική ουσία παραμένει περισσότρη ώρα στην περιοχή και δε διαφεύγει στην κυκλοφορία του αίματος. Άρα επιμηκύνεται η ώρα που θα έχει ο οδοντίατρος στη διάθεση του για να ολοκληρώσει τις εργασίες του.

3.Ακριβώς επειδή η αναισθητικη ουσία παραμένει για περισσότερη ώρα τοπικά, μειώνεται ο κίνδυνος να συμβεί κάποια υπερχορήγηση αναισθητικού διαλύματος (σπάνιος κίνδυνος αλλά μπορεί να συμβεί).


Υπάρχουν διάφορες συγκεντρώσεις της αδρεναλίνης στα αναισθητικά διαλύματα αλλά συνήθως χρησιμοποιείται είτε 1:200.000 ή 1:100.000 (μικρότερη διάλυση-πιο δυνατό σκεύασμα).

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η χρήση αναισθητικού με αδρεναλίνη αντενδείκνυται.

Και τέτοιες είναι σε υπερτασικά άτομα δηλαδή άτομα που έχουν πρόβλημα με την πίεση τους και τη ρυθμίζουν με φαρμακευτική αγωγή, σε άτομα που έχουν πρόσφατο καρδιακό επεισόδιο κ.α. Σε αυτά τα άτομα χρησιμοποιούμε αναισθητικά διαλύματα χωρίς αδρεναλίνη, για να εμποδίσουμε την έγχυση αδρεναλίνης στη γενική κυκλοφορία,με αποτέλεσμα να αυξηθεί η πίεση και να έχουμε ταχυκαρδία, ζαλάδες κτλ. Ακομα και σε έγκυους πριν τον τοκετό ή κατά το θηλασμό χρησιμοποιούμε τέτοια διαλύματα χωρίς αδρεναλίνη.

Και αυτό γίνεται γιατί αν η αδρεναλίνη που περιέχεται στο αναισθητικό διάλυμα μπει μέσω έγχυσης του αναισθητικού σε κάποιο αγγείο, έστω και μικρό, μπορεί να εισέλθει στην κυκλοφορία και στη συνέχεια να φτάσει στην καρδιά, αναγκάζοντας την να χτυπήσει δυνατότερα (Πηγή).

Κλείνοντας λέω ότι είναι φυσιολογικό να ανεβάζετε παλμούς και θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής αναισθησιας. Δεν είναι και η πιο ευχάριστη οδοντιατρικη διαδικασία και εμείς οι οδοντίατροι το ξερουμε!

Καλό είναι όμως να έχει προηγηθεί η λήψη καλού ιατρικού ιστορικού με μια έμφαση στην οδοντιατρική αναισθησίαπου είχατε κάνει στο παρελθόν και αν είχατε κάποιο πρόβλημα με το αναισθητικό που χρησιμοποιήθηκε. Αν ξέρετε ότι εμφανίζετε καποιο πρόβλημα με τα αναισθητικά που περιέχουν αδρεναλίνη μη διστάσετε να το πείτε στον οδοντίατρο σας.

Διευκολύνετε με αυτόν τον τρόπο το έργο του!


Ελπίζω να σας βοήθησα. Και μην ξεχνάτε..να χαμογελάτε!

 
 ΥΓ Μην ξεχνάτε να κάνετε like στην σελίδα του ιατρείου στο facebook

(πατήστε εδώ για το σύνδεσμο)

Γιατρέ..μέχρι να περάσει η αναισθησία..δάγκωσα το μάγουλο μου!

Θέμα της σημερινής ανάρτησης είναι η περίπτωση κατά την οποία λόγω αναισθησίας ο ασθενής,δηλαδή εσείς,δαγκώσετε το εσωτερικό του μάγουλου ή το χείλος σας επειδή δεν το νιώθετε μια και είναι μουδιασμένο.Και αναφέρομαι φυσικά όχι στο σενάριο που το δαγκώσετε μια φορά,αλλά επειδή είναι μουδιασμένο το μασάτε κιόλας σαν τσίχλα,καταφέρνοντας να κάνετε μια ανοικτή πληγή που πονάει!

 

Για την αναισθησία κατά την οδοντιατρική θεραπεία έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση(πατήστε εδώ για την ανάρτηση).Όταν κάνουμε στελεχιαίες αναισθησίες,δηλαδή αναισθησίες που μουδιάζουν περιοχή και όχι μεμονωμένο δόντι,τότε μέχρι να περάσει αυτό το μούδιασμα ειδοποιούμε τον ασθενή να είναι πολύ προσεκτικός μια και μπορεί να αυτοτραυματίστει.

 

Και αυτό γιατί μην έχοντας αίσθηση ότι δαγκώνει το μάγουλο ή το χείλος του,μπορεί να το δαγκώνει δυνατά και να το μασάει σαν τσίχλα.Αυτό θα εχει ως αποτέλεσμα όταν περάσει η αναισθησία να έχει δημιουργηθεί μια ωραότατη μεγάλη πληγή,η οποία δε θα οφείλεται στην οποιαδήποτε οδοντιατρική εργασία αλλά στο δάγκωμα που έκανε ενώ ήταν μουδιασμένος.

Για'αυτό λέμε στα παιδιά να προσεχουν το χείλος μέχρι να ξυπνήσει και ορισμένοι παιδοδοντίατροι τους βάζουν και ένα αυτοκολλητάκι

"Προσοχή το δόντι μου κοιμάται " 

 

Τί γίνεται όμως όταν δεν προσέξουν οι ασθενείς,οποιασδήποτε ηλικίας και τραυματίσουν τη γλώσσα ή τα χείλη τους μέχρι να περάσει η αναισθησία;

Πρώτα πρώτα δημιουργείται μια πληγή,η οποία πονάει.Η πληγή αυτή μοιάζει σαν την πληγή που κάνουμε όταν δαγκώσουμε το χείλος ή τη γλώσσα μας κατα λάθος κατά τη μάσηση.

 Πηγη

 

 

 Τι κάνουμε στην περίπτωση που γίνει ένας τέτοιος τραυματσμός;

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι προσπαθούμε να αποφύγουμε να το ξανακάνουμε στο καπάκι!

Ο πόνος εξαρτάται από τη σοβαρότητα του τραυματισμού,αλλά θα υφίσταται γα περίπου 3-7 ημέρες.Η επούλωση ενδοστοματικών τραυματισμών βέβαια είναι γρήγορη,αλλά εξαρτάται από την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Εαν ο ασθενής είναι μικρής ηλικίας,προσπαθούμε να του εξηγήσουμε ότι δεν φταίει η επίσκεψη στον οδοντίατρο,αλλά τα τερηδονοζούζουνα κάνανε τη ζημιά.Και αφήστε τον οδοντίατρο να το εξηγήσει στο επόμενο ραντεβού.Αυτό γίνεται για να μη συνδέσει ο μικρός μας ασθενής την επίσκεψη στον οδοντίατρο με τον πόνο. 

Σε γενικές γραμμές πάντως η βλάβη και η ενόχληση σύντομα θα είναι παρελθόν,αλλά και μάθημα για το μέλλον!

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!Καλές γιορτές!