Αν δεν πετύχει η απονεύρωση τι κάνουμε; Μέρος Δεύτερον

Συνεχίζοντας σήμερα από την προηγούμενη ανάρτηση (κάνετε κλικ για την προηγούμενη ανάρτηση)για το τι κάνουμε αν δεν πετύχει η απονεύρωση,είχαμε φτάσει σε καινούριες έννοιες:

Ακροριζεκτομή και ακρωτηριασμό της ρίζας.

Για να δούμε αυτές τις έννοιες ξεχωριστά και πως μπορουν να βοηθήσουν σε περίπτωση που θέλουμε να αντιμετωπίζουμε μια μη πετυχημένη ενδοδοντική θεραπεία(απονεύρωση).

Η ακροριζεκτομή είναι η αφαίρεση της βλάβης με ταυτόχρονη αφαίρεση μέρους της ρίζας.



Φυσικό είναι να απορείτε.Πάμε να το εξηγτήσουμε:

Όταν ένα δόντι χρειάζεται απονεύρωση,ιδιαίτερα επανάληψη τη θεραπείας,έχει κάνει ήδη μια κυστη στη ρίζα του.

 

 
Επίσης καλά φαίνεται και στην παρακάτω ακτινογραφία

 


Εμείς τί κάνουμε λοιπόν;Ανοιγουμε το ούλο,και αφαιρούμε την κύστη και ένα μέρος του άκρου της ρίζας.Κάνουμε δηλαδή ακρο-ριζ-εκτομή και κλείνουμε το δόντι από τη μεριά του άκρου της ρίζας που αφαιρέσαμε.Κάνουμε δηλαδή μια ανάστροφη έμφραξη.
Παρακάτω φαίνεται η διαδικασία της αφαίρεσης της κύστης σε μονόριζο δόντι(με μια ρίζα)



 

Ενώ εδώ φαίνεται η διαδικασία της ανάστροφης έμφραξης σε πολύρριζο δόντι.




Ακτινογραφικά φαίνεται κάπως έτσι
ι


'Οτι ισχύει για δοντια με μία ρίζα ισχύει για δόντια με πολλές ρίζες(οπίσθια δόντια.)

Αλλά

Στα οπίσθια δόντια μπορούμε να κάνουμε και κάτι άλλο.Αν δούμε ότι μια ρίζα δεν σώνεται,είτε γιατί δεν έχει αρκετό κόκαλο ή γιατί έχει κάταγμα μπορούμε να προχωρήσουμε σε ακρωτηριασμό της.


                                                 Τί είναι αυτό;

Κόβουμε τη ρίζα,και το δόντι παραμένει στο στόμα,στηριζόμενο στις άλλες ρίζες του.
Πώς γίνεται αυτό;

Ανοίγουμε πάλι το ούλο,και αφαιρούμε τη μια ρίζα όπως φαίνεται στις παρακάτω εικόνες και στη συνέχεια χρησιμοποιούμε το δόντι που έχει απομείνει,κάνοντας μια στεφάνη.Έτσι το δόντι παραμένει λειτουργικό μέσα στο στόμα.






Όπως είναι κατανοητό όλες αυτές οι επεμβατικές θεραπείες,μειώνουν τις πιθανότητες πρόγνωσης του συγκεκριμένου δοντιού,αλλά αν είναι ενήμερος και πλήρως συνειδητοποιημένος ο ασθενής ,γίνει σωστή επιλογή του σχεδίου θεραπείας και εφαρμοστουν σωστά πρωτόκολλα και όχι "άρπα-κόλλα",τότε οι πιθανότητες είναι υπέρ μιας σωστής θεραπείας.



Αυτά είχα να σας πω.Ελπίζω να σας ενημέρωσα.Και μην ξεχνάτε να χαμογελάτε!

Αν δεν πετυχει η απονευρωση τι κανουμε γιατρε;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι η απάντηση σε ερώτημα ενός ασθενούς

"Ποιές οι εναλλακτικές αν δεν πετύχει η απονεύρωση του δοντιου;"






Πρώτα πρώτα υπενθυμίζουμε την ανάρτηση για το τι είναι απονεύρωση (ή πιο επιστημονικά ενδοδοντική θεραπεία)την οποία μπορείτε να βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο(κάνετε κλικ για το σύνδεσμο)

Έστω λοιπόν αγαπητέ ασθενή και αναγνώστη του παρόντος ιστολογίου ότι έκανες απονεύρωση(ή ενδοδοντική θεραπεία!).Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και δεν είναι της παρούσης,αλλά για κάποιον λόγο κάτι πήγε στραβά και το δόντι ξαναπρήστηκε.

                                       Τί κάνεις τότε;


     


Τότε το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι αποφεύγουμε τα γιατροσόφια και πάμε στον οδοντίατρο.Το τονίζω αυτό!!Δεν περιμένουμε να μας περάσει από μόνο του με φαρμακευτική αγωγή!

Ο γιατρός λοιπόν θα αξιολογήσει την κατάσταση και πιθανώς,αν το κρίνει εφικτό και ανάλογα με την κατάσταση του δοντιού θα επιχειρήσει να κάνει μια επανάληψη της ενδοδοντικής θεραπείας.
Για το τί είναι επανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας,σας παραπέμπω στον αντίστοιχο σύνδεσμο(κάνετε κλικ για το σύνδεσμο).

Αν ο γιατρός κρίνει ότι δεν μπορεί να γίνει επανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας τότε η επόμενη λύση είναι η εξαγωγή του δοντιού και η αντικατάστασή του με μια προσθετική αποκατάσταση(γέφυρα/εμφύτευμα).
Για το τί είναι εξαγωγή δοντιού,σας παραπέμπω στον αντίστοιχο σύνδεσμο(κάνετε κλικ για το σύνδεσμο).

 

Και η ενδοδοντική θεραπεία αλλά και η επανάληψη της,είναι θεραπείες με ποσοστά επιτυχίας και αποτυχίας.Η επανάληψη μιας ενδοδοντικής θεραπείας έχει μικρότερα ποσοστά επιτυχίας από την πραγματοποίηση της για πρώτη φορά.

Έστω όμως ότι κάναμε την επανάληψη της ενδοδοντικής θεραπείας και πάλι έχουμε πρήξιμο,πόνο και γενικά τα ίδια συμπτώματα που είχαμε,παρά το ότι η ενδοδοντική θεραπεία είναι πολύ καλή.
Τότε πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα κατάγματος του δοντιού,δηλαδή το δόντι να έχει σπάσει χαμηλά.Ανάλογα με το είδος του κατάγματος,μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς να βγάλουμε το δόντι,αλλά αυτο δεν αποτελεί θέμα της σημερινής ανάρτησης.

Έστω ότι το δόντι δεν έχει κάταγμα.Τότε οι μόνες επιλογές του μπορούμε να έχουμε είναι είτε ακροριζεκτομή,ή ακρωτηριασμό της ρίζας σε δόντια με πολλές ρίζες ή εξαγωγή.

Η συνέχεια όμως επειδή είπαμε πολλές έννοιες στην επόμενη ανάρτηση..Μέχρι τότε..καλά βουρτσίσματα!!

.

11 Απριλίου-Γιορτη Πολιούχου Οδοντιάτρων

  Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι η γιορτή του προστάτη και πολιούχου των οδοντιάτρων.Ξέρετε εκείνον στον οποίον κρυφά γίνονται όλες οι επικλήσεις,για να πετύχουν οι οδοντιατρικές εργασιες και να μην πονάει ο ασθενής!

  H γιορτή των Ελλήνων οδοντιάτρων είναι στις 11 Απριλίου,δηλαδή μεθαύριο,και γράφω αυτήν την ανάρτηση για να προλάβετε να πείτε τα χρόνια πολλά στον οδοντίατρό σας!!

Δύο πολιούχοι ερίζουν για την προστασία των οδοντιάτρων.Η αγία Απολλωνία και ο άγιος Αντίπας(ή Αντύπας).

Η αγία Απολλωνία εορταζόταν ως προστάτης των Οδοντιάτρων μέχρι το 1967,λόγω του ότι τη βασάνισαν βγάζοντας της τα δόντια.Αντικαταστάθηκε τότε με τον άγιο Αντίπα(ή Αντύπα).

 


Τους λόγους αντικατάστασης δεν τους γνωρίζω(Βλέπε αντίστοιχη πηγή).Πάντως η αγία Απολλωνία νομίζω πως εξακολουθεί στην καθολική Εκκλησία να εορτάζεται ως προστάτιδα των οδοντιάτρων,ενώ στην Ορθόδοξη απλά ως αγία.Πηγή

Πάμε λίγο στην ιστορία του Αγίου Αντίπα(ή Αντύπα).Αντιγράφω το άρθρο του συναδέλφου κ. Γρηγόρη Κανταρτξόγλου από τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Σάμου(Βλέπε αντίστοιχη πηγή)

"Ο άγιος Αντίπας είναι προστάτης των Οδοντιάτρων και γιορτάζει στις 11 Απριλίου.



Ο Άγιος Αντίπας, ια­τρός το επάγγελμα, με ει­δικότητα στα οδοντικά νοσήματα, ήταν ένας α­πό τους Πρώτους Χρι­στιανούς της Περγάμου. Σύγχρονος των Αγίων Αποστόλων «υφ' ων κεχειροτόνηται», όπως α­ναφέρουν οι γράφε;. Ήταν δεύτερος Επίσκο­πος της πόλης αυτής. Πε­ρί το 70 μ.x. χειροτονή­θηκε πιθανότατα από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολό­γο, ο οποίος μνημονεύει και το όνομα του Αγίου Αντίπα, στην Αποκάλυ­ψη (κεφ. Β. παρ. 13). Η Πέργαμος ήταν πόλη ό­που ζούσαν πολλοί ειδω­λολάτρες, γι" αυτό, το έρ­γο του ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Ο Άγιος όμως προχώρησε το δρόμο του με πολλή υπομονή και ε­πιμονή και με τη χάρη του Θεού, οδήγησε πλή­θος ειδωλολατρών στη Χριστιανική πίστη. Δια­κρινόταν για την ταπει­νοφροσύνη του, την κα­λοσύνη του. την αγάπη προς τον πλησίον και ιδι­αίτερα για τη φιλευσπλαχνία του. Είχε μεγάλη κλίση στα γράμματα και από τα μικρά του χρόνια η μεγάλη του επιθυ­μία ήταν να γίνει γιατρός.
Αποφάσισε και φοίτησε στην περίφη­μη Ιατρική Σχολή της Περγάμου, όπου κατά καιρούς δίδαξαν και διακρίθηκαν μεγάλοι Ιατροί, όπως ο μεγάλος ιατρός της Ρωμαϊκής εποχής Γαληνός (131-201 μ. Χ.), ο οποίος και αυτός καταγόταν από την Πέργαμο. Πίστευε απόλυτα δε στο α­ξίωμα ότι καμία επίσκεψη δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο εμπορίου, λόγοι της μεγάλης του αγάπης για τον συνάνθρω­πο του. πονούσε για αυτόν και δεν ήθελε την επιστήμη του να την κάνει εμπόριο. Γιάτρευε και αντιμετώπιζε τα προβλή­ματα των ασθενών του με καλοσύνη, ποτέ δεν έκανε λόγο για αμοιβή, δεν απο­γοήτευε και δεν αποθάρρυνε κανέναν.
Δεν είναι ακριβής η ημερομηνία κα­τά την οποία ο Άγιος Αντίπας έγινε Χρι­στιανός. Από τότε ο ιατρός των σωμά­των έγινε και ιατρός των ψυχών. Μίλα­γε στους ασθενείς του για τη Χριστιανι­κή πίστη και άναβε τους πυρσούς στις καρδιές για την αλήθεια, την αγάπη και τη σωτηρία της ψυχής.
Στα πρώτα χρόνια της αυτοκρατορίας του Δομετιανοΰ (81-96μ.Χ.) ο Άγιος όντας 83 ετών αντιμετωπί­ζει κατηγορίες από τον έ­παρχο της πόλης και ο­δηγείται στο δικαστήριο όπου καταδικάζεται σε θάνατο.
Ο Άγιος καταδικά­στηκε να καεί ζωντανός μέσε σε χάλκινο βόδι. το οποίο αποτελούσε δωρεά του βασιλιά της Περγά­μου Αττάλου του Αage 241-197 π.χ.) στην Ακρόπολη της πόλης ως τρόπαιο της νίκης του κα­τά των Γαλατών και το ο­ποίο είχε μεταφερθεί α­πό τους Ρωμαίους στο αι­γυπτιακό ιερό του Σέραπη, όπου τιμούσαν το βό­δι ως ιερό ζώο. Η σορός του Αγίου τάφηκε έξω α­πό το Σεράπιο, σ'ένα χώ­ρο που αργότερα δια­μορφώθηκε ως τόπος μαρτυρίου «Μωροννα». «Μαρτύριο», μικρό ναό προς τιμήν του. Το χάλ­κινο βόδι μεταφέρθηκε από το Θεοδόσιο στην Κωνσταντινούπολη. Μέ­σα στο βόδι αυτό το έτος 610 μ. Χ., οι Βυζαντινοί κάψανε τον τυραννικό Αυτοκράτορα Φωκά Α'.
Λείψανα του Αγίου διασώζονται σή­μερα στην Πάτμο, στο Άγιον Όρος, το δε­ξί του χέρι στη μονή Διονυσίου, η σιαγό­να του, στη Μονή τη; Μεγάλης Λαύρας στο Άγιον Όρος, στο Φανάρι, στη Μυτι­λήνη και στον Μητροπολιτικό ναό της Μυτιλήνης.
Ο Παντοκράτωρ θεός για την πίστη του τον βράβευσε στον ουρανό και στη γη. Το όνομα του αναφέρεται στην Και­νή Διαθήκη και στην Αποκάλυψη του Ιω­άννη, όπου τον ονομάζει ο Κύριο; «Μάρ­τυρα του πιστό»."

Επίσης λίγο πιο πάνω από την Οδοντιατρική και την Ιατρική σχολή της Αθήνας,στου Ζωγράφου,υπάρχει η εκκλησία του άγιου Θεράποντα,στον οποίον κάνουν επικλήσεις όλοι οι φοιτητές των Ιατρικων σχολών,μέχρι να πάρουν πτυχίο! Με την προσευχή

 "Άγιε Θεράποντα βάλε και εσύ το χέρι σου!"



Αυτά για τους προστάτες των οδοντιάτρων.Μην ξεχάσετε να πείτε χρόνια πολλά στον οδοντίατρό σας!

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!Και μην ξεχνάτε..να χαμογελάτε!

Γιατρέ είναι κακό να βουρτσίζω δυνατά;

Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι μια λανθασμένη πεποίθηση που έχει γίνει συνήθεια στην καθημερινότητα των ασθενων.


"Το δυνατό βούρτσισμα κάνει καλό γιατί καθαρίζει καλύτερα τα δόντια."
+Bonus "Για αυτό χρησιμοποιώ και σκληρή οδοντόβουρτσα.Για να είμαι σίγουρος ότι καθαρίζουν καλά!"



Σωστός γιατρέ;



Όχι αγαπητέ ασθενή/αναγνωστη του παρόντος ιστολογίου.Έκανες δύο στα δύο λάθη.Τα οποία αν συνεχίζεις να τα κάνεις θα κάνεις μεγαλύτερη ζημιά στα δόντια σου.

Πάμε στον πρώτο μύθο ο οποίος τείνει να μην ξαναακουστεί

"Το να βουρτσίζεις με σκληρή οδοντοβουρτσα,καθαρίζουν καλύτερα τα δόντια"

Αυτό είναι λάθος διότι αν βουρτσίζουμε με σκληρή οδοντόβουρτσα προκαλούμε βλάβη τόσο στους μαλακούς ιστους δηλαδή στα ούλα όσο και στους σκληρούς ιστους δηλαδή τα δόντια,μια και η σκληρή οδοντόβουρτσα είναι πολύ..σκληρή για τα δόντια σας!Προκαλεί βλάβες,τα χαλάει δηλαδή.Για την ακρίβεια κάνει περισσότερο κακό από ότι καλό,μια και ναι μεν απομακρυνει τις τροφές,την πέτρα,τα υπολείμματα τροφών αλλά τραυματίζει δόντια και ούλα.Για αυτό συστήνεται μια μέτρια οδοντόβουρτσα,το οποίο και αυτό στο εξωτερικό ξεκινάει και αλλάζει και συστήνουν μόνο μαλακές οδοντόβουρτσες.

Εδώ φυσικά είναι Ελλάδα,οπότε η μέτρια μας κάνει.

Πάμε στον δεύτερο μύθο

"Το δυνατό βούρτσισμα κάνει καλό γιατί καθαρίζει καλύτερα τα δόντια"

Δείτε το παρακάτω video.

Τι παρατηρήσατε;Ότι όλοι κοιτάνε έντονα την κυρία που βουρτσίζει τόσο δυνατά τα δόντια.Δεν χρειάζεται τόσο δυνατά.Κινδυνεύετε να τραυματίσετε τα ούλα σας τόσο από τον έντονη τριβή όσο και από το να σας ξεφύγει η οδοντόβουρτσα(όπως υπάρχει η στραβοκλωτσιά έτσι υπάρχει και η ...στραβοβουρτσιά).

      

  Το έντονο και βούρτσισμα προκαλεί τραυματισμό στα ούλα.Έτσι τα ούλα πέφτουν (επιστημονικά ο όρος λέγεται υφίζηση) ειδικότερα στα σημεία των κυνοδόντων.
Περίπου σαν και την παρακάτω φωτογραφία



 όπου ξεκινάει να "πέφτει" το ούλο στην περιοχή του κυνόδοντα.Και όταν "πέσει",δεν ξαναανεβαίνει!


"Βέβαια πως μπορούμε να ελέγξουμε πόση δύναμη βάζουμε κατά το βούρτσισμα;"




Έχει βγει μια οδοντόβουρτσα η οποία λέγεται Wisdom Click.Και όταν λέω έχει βγει,δεν εννοώ φυσικά τώρα.Στην ευρώπη λέγεται Jordan Click και η εταιρεια υπάρχει για καμια 70αρια χοντρικά χρόνια.

 Εικόνα της οδοντόβουρτσας.Ναι υπάρχει και σε μπλε..!


  Η οδοντόβουρτσα αυτή είναι καλή,διότι όταν εφαρμόζει ο βουρτσίζων(!) μεγάλη δύναμη και πίεση,λυγίζει ελαφρώς για να του δείξει ότι πρέπει να βάζει λιγότερη δύναμη.Ετσι σταδιακά ο ασθενής μαθαίνει να ελέγχει τη δύναμή του.

Η οδοντόβουρτσα αυτή υπάρχει στα φαρμακεία και κοστίζει περίπου 5-6 ευρώ.Είναι μια καλή αρχή για να μάθει κάποιος να μη βάζει τόση πολύ δύναμη όταν βουρτσίζει.

ΠΡΟΣΟΧΗ I:  Αν δε βάζετε υπερβολική δύναμη όταν βουρτσίζετε,δεν χρειάζετε να αγοράσετε τη συγκεκριμένη οδοντόβουρτσα.Δε σημαίνει ότι είναι η καλύτερη της αγοράς.Απλά είναι μια πολύ καλή επιλογή για την αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης κατάστασης,του να βάζει κανείς υπερβολική δύναμη όταν βουρτσίζει και να κινδυνεύει να προκαλέσει βλάβη σε δόντια και ούλα.Για την επιλογή της οδοντόβουρτσας μιλήστε με τον οδοντίατρό σας.Θα χαρεί να σας ενημερώσει.

 ΠΡΟΣΟΧΗ II:  Δεν έχω κανένα νόμιμο ή παράνομο συμφέρον για να σας ωθήσω να αγοράσετε τη συγκεκριμένη οδοντόβουρτσα πλην το δικό σας συμφέρον.Αν θεωρείτε ότι η τιμή είναι υπερβολική σε σχεση με μια οδοντόβουρτσα του εμπορίου,σκεφτείτε ότι το σφράγισμα που μαθηματικά βέβαια θα χρειαστεί να κάνετε στο μέλλον,λόγω της βλάβης θα κάνει γύρω στα 40-60 ευρώ!

Ελπίζω να σας ενημέρωσα!Περιμένω τα σχόλιά σας.

Καλά βουρτσίσματα!

ΑΜΕΑ και οδοντιατρική

  Θέμα της σημερινής μας ανάρτησης είναι οι ανάγκες και η παροχή οδοντιατρικής περίθαλψης σε άτομα με ειδικές αναγκες.

 Τα άτομα με ειδικές ανάγκες αποτελούν μια ευπαθή κατηγορία πληθυσμού.Ανάλογα με το είδος της αναπηρίας από την οποία πάσχουν,η αυτοεξυπηρέτησή τους μπορεί να εξαρτάται σε άλλοτε άλλο βαθμό από τα άτομα του κοντινού τους περιβάλλοντος.Έτσι για κάποιες από τις δραστηριότητες που λαμβάνονται ως δεδομένες κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας,όπως η λήψη τροφής ή η προσωπική υγιεινή χρειάζονται τη βοήθεια του υποστηρικτικού τους ιστού,δηλαδή των οικείων τους.
  Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η στοματική υγεία των ασθενών.Οι κατηγορίες των ατόμων που είναι περισσότερο ευάλωτες είναι τα άτομα με διανοητική υστέρηση καθώς και τα παραπληγικά άτομα.Στις παραπάνω κατηγορίες ατόμων υπεύθυνοι για την άσκηση στοματικής υγιεινής είναι τα άτομαπου είναι επιφορτισμένα με τη φροντίδα τους.Δυστυχώς όμως η φύση της κατάστασης αλλά και η έλλειψη γνώσεων,τόσο από πλευράς των ασθενών όσο και από πλευράς των ιατρών, έχει ως αποτέλεσμα οι ασθενείς αυτοί να ταλαιπωρούνται από πόνους και να είναι μειωμένη η ποιότητα ζωής τους.

Τι εννοώ με αυτό;

Από τη μία, οι επιφορτισμένοι με την άσκηση ατοματικής υγιεινής δεν μπορούν ή δεν δίνουν μεγάλη σημασία στον επιμελή καθαρισμό των δοντιών των ασθενών.Αυτό σε συνδυασμό με τα πλούσια σε ζάχαρη γεύματα και γλυκά καθώς και τις μειωμένες επισκέψεις στον οδοντίατρο,οδηγεί σε μια κακή κατάσταση του στόματος.Έτσι ο ασθενής πονάει και συνήθως φοβάται όταν πονάει.Και η επίσκεψη στον οδοντίατρο,μια από τη φύση της εμπειρία αυξημένου άγχους, γίνεται ακόμα πιο εκφοβιστική.
Από την άλλη, για να μην τα ρίχνουμε όλα στους ασθενείς,και οι ίδιοι οι οδοντίατροι είναι υποεκπαιδευμένοι για την αντιμετώπιση σύνθετων περιστατικών,που περιλαμβάνουν εκτός από προβλήματα στα δόντια και κάποιο πρόβλημα υγείας που δυσχεραίνει την ακολούθηση οδηγιών από τον ασθενή και προϋποθέτει την υπομονή για να ξεπεραστεί ο φόβος και να κερδηθεί η συνεργασία του ασθενούς.

  Με όλα αυτά, η ευπαθής αυτή ομάδα, οι "ειδικοί" αυτοί ασθενείς, δεν έχουν πρόσβαση στη οδοντιατρική περίθαλψη,με αποτέλεσμα τα οδοντιατρικά τους προβλήματα να είναι μεγαλύτερα σε σχέση με συνομήλικούς τους ασθενείς,και να πηγαίνουν στον οδοντίατρο μόνο όταν υπάρχει πόνος,όπου και ο οδοντίατρος καλείται να αντιμετωπίσει μια πολύ σύνθετη και επιβαρυμένη στοματική  κατάσταση και να ξεπεράσει το φόβο και την δυσκολία συνεργασίας από πλευράς του ασθενούς.

                                                      Τι κάνουμε λοιπόν;




  Πρώτα πρώτα,πρέπει να γίνει βίωμα η επίσκεψη στον οδοντίατρο,σε τακτά χρονικά διαστήματα.Όλοι οι ασθενείς,άσχετα με τα προβλήματα υγείας που παρουσιάζουν,πρέπει να πηγαίνουν πιο συχνά στον οδοντίατρο.Ειδικά οι ασθενείς που είναι επιβεβαρυμένοι με κάποια σωματική ή διανοητική υστέρηση,δεν πρέπει να πηγαίνουν στον οδοντίατρο μόνο όταν παρουσιάζεται πόνος.Τότε είναι πολύ πιο δύσκολη η συνεργασια τους,μια και εκτός από τις εγγενείς δυσκολίες υπάρχει και ο φόβος λόγω πόνου.Και συνηθως όταν οι ασθενείς πονάνε πολύ,αυξάνονται οι πιθανότητες να έχουν κάτι που απαιτεί εκτεταμένη παρέμβαση πχ εξαγωγή.
  Σε όλους τους ασθενείς, αλλά ειδικά σε ασθενείς που πάσχουν από διανοητική υστέρηση,η γνωριμία με τον οδοντίατρο αλλα κυριως η οδοντιατρική θεραπεία πρέπει να γίνεται βαθμηδό και κλιμακωτά.Πρέπει δηλαδή σιγά σιγά να τους κάνουμε οδοντιτρικές παρεμβάσεις και όχι από το πρώρο ραντεβού πχ να κάνουμε εξαγωγή.Τότε τον ασθενή τον χάσαμε,παρά το γεγονός ότι μπορεί η εξαγωγή να γίνει.

                         Φανταστειτε σκηνικό

    

   Ο ασθενής που έχει να πάει στον οδοντίατρο πχ 5 χρόνια έρχεται πονώντας.Ο οποιοσδήποτε ασθενής,όχι απαραίτητα ασθενής με διανοητική υστέρηση.Πρέπει να γίνει εξαγωγή.Είναι μια επώδυνη απόφαση μια και περνάνε διάφορες σκέψεις από το μυαλό του πχ θα πονέσω,ωχ σίγουρα θα πονέσω,θα χάσω όλα τα δοντια μου,και μετά τι θα κάνω;
Στη συνέχεια ο γιατρος του λεει ότι θα πρέπει να κάνει αναισθησία και ακολουθεί ένας δεύτερος γύρος κρύου ιδρώτα που συνδέεται με το φόβο της βελόνας και το πόνο κατά τη διάρκεια της αναισθησίας.
Στη συνέχεια κατά τη διάρκεια της εξαγωγής μπορεί να νιώθει πίεση,την οποία την εκλαμβάνει σαν πόνο και πονάει αλλά δε μιλάει(υποφέρει βουβά)ή εξωτερικεύεται.
Στο τέλος και αφού έχει βγει το δόντι,και σε δυο μέρες σταματάει να πονάει λέει :

Εγώ στον οδοντίατρο δεν ξαναπάω.Θα περιμένω να μου πέσουν όλα και να βάλω μασέλες
Αυτήν την ταλαιπωρία δεν την ξαναπερνάω!



  Πολλαπλασιάστε λοιπόν αυτό το φόβο,σε περίπτωση ασθενών με νοητική υστέρηση και θα καταλάβετε ότι αυτή είναι μια σίγουρη τεχνική για να χάσουν την εμπιστοσύνη τους οι ασθενείς στον οδοντίατρο,παρ'ότι έκανε όλες τις διαδικασίες της εξαγωγής σωστά!

  Γενικά στους ασθενείς με ειδικές ανάγκες τα ραντεβού είναι όσο το δυνατόν πιο μικρά,μια και αποσπάται γρήγορα η προσήλωσή τους και η διάθεση να κάτσουν στην καρέκλα για πολύ ώρα. Επίσης εξηγούνται οι διαδικασίες κυρίως εφαρμόζοντας την τεχνική ΠΕΔΕΙΚΑ,δηλαδή ΠΕς,ΔΕΙξε,ΚΑνε.Λέμε στον ασθενη τι θα κάνουμε,δείχνουμε στον ασθενή τι θα κάνουμε εκτός του στόματος και τελικά το κάνουμε.Φυσικά τα ραντεβού θα αυξηθούν σε αριθμό,αλλά είναι μια μεγάλη ανταμοιβή όταν ξεκινάνε οι ευπαθείς αυτοί ασθενείς να φοβούνται όλο και λιγότερο τον οδοντίατρο και να συμμορφώνονται με αυτά που τους λέμε.Και φυσικά όλες οι οδοντιατρικές εργασίες γίνονται με μια σειρά,από την πιο εύκολη στην πιο δύσκολη,δηλαδή βαθμιαία,για να μπορέσουμε να κερδίσουμε τον ασθενή και την εμπιστοσυνη του στις ικανότητες μας και στις ικανότητες του,καθώς και τη συνεργασία του,η οποία είναι απαραίτητη.
  Κλείνοντας και συνοψίζοντας,ναι είναι αλήθεια ότι οι "ειδικοί" ασθενείς είναι μια ευπαθη κατηγορία και η παροχή ιατρικής και οδοντιατρικής περίθαλψης παρουσιάζει αυξημένες αντοχές και ικανότητες.Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα πρέπει να αποκλείονται από το σύστημα υγείας ή να το χρησιμοποιούν μόνο και όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Ελπίζω να σας ενημέρωσα.Η γνώση είναι δύναμη!